Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

Καλές διακοπές

Αχχχχ.... καιρός μου ήτανε!
 HASTA LA VISTA, BABY!

ΥΓ. Τα σχόλιά σας θα εμφανιστούν όταν επιστρέψω.
Ρίψατε σημείωμα κάτω από την πόρτα και θα το διαβάσω σε τρεις εβομάδες.

Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2010

Επτά και μία μείνανε!

Για να βρεθώ εδώ, παρέα μ' αυτούς, και να βλέπω ετούτο.

Μία σημείωση στην Ιστορία

Μια φορά και ένα καιρό, σε ένα χωριό της Μαγνησίας,
κάποιοι διαπίστωσαν ότι το ηρώο του χωριού (επάνω) ήταν κάπως ελλειπές.

Για την ακρίβεια, έλειπαν περισσότερα ονόματα, απ' όσα ήδη υπήρχαν.
Πρόσθεσαν, λοιπόν, και μία δεύτερη πλάκα, κάπως σαν υστερόγραφο ή υποσημείωση.

Ιδού το πλήρες μνημείο με τους εκτελεσμένους από τους Ιταλούς, νέους του χωριού.

Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2010

Καύσωνας, λίγες συμβουλές.


Αποφεύγουμε κάθε είδους συγκινησιακή φόρτιση ή βίαιη αντιπαράθεση.


Να κοιμάστε πολύ στη σκιά.
Να μην διαβάζετε βαριά βιβλία.

Να ντύνεστε ελαφρά.



Πολύ ελαφρά, λέμε!

Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2010

Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις...

...γιατί οι δημοσιογράφοι πάνε διακοπές.
Εδώ βλέπετε γνωστό τηλεοπτικό αστέρα στα καλντερίμια της Μυκόνου.




Καλά, εντάξει, ένας γυμνοσάλιαγκας που συνάντησα στην Ξάνθη είναι, συγνώμη!
Από το γυμνοσάλιαγκα, εννοώ.

Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2010

Βρύσες στην ορεινή Ξάνθη


Μία ωραία εικόνα που έχω από την οροσειρά της Ροδόπης είναι οι πολλές βρύσες που έβλεπα δίπλα στον δρόμο. Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες βιαστικά από τη θέση του συνοδηγού, καθώς η ξεναγός μου, οδηγώντας την «μαούνα», μου εξηγούσε:
«Οι Πομάκοι που ζουν στο βουνό, δεν χάνουν ευκαιρία. Όπου βρούν νερό, τσουπ!, φτιάχνουν μία βρύση. Και μετά από δίπλα στήνουν μία ψησταριά και ένα τσαρδί για τον μεσημεριανό ύπνο.»
(Κάτω, λεπτομέρεια της επάνω βρύσης)



Πρέπει να υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιες βρυσούλες σ' όλο το βουνό.
Φτιαγμένες από και για τσοπάνους και ξυλοκόπους.



Προσέξτε, επάνω, τις δύο μικρές εσοχές για τις κούπες, που μένουν μόνιμα στη βρύση.


Νά ΄ναι καλά οι άνθρωποι που μας ξεδίψασαν...

Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010

Καμάρα, λέμε!

Το Μάιο χάζευα στη Θεσσαλονίκη την Καμάρα.
Στέκεται εκεί πάνω από 1.600 χρόνια.

Εχάζευα και τις καμάρες της Αγίας Σοφίας.
Στέκει εκεί 12 και αιώνες.
Οι καμάρες της, όχι μόνο για ανοίγματα και παράθυρα,
την ενισχύουν στατικά, μειώνοντας το βάρος των τοίχων.




Ε, μέσω Θεσσαλονίκης, διαπίστωσα ότι και το ιερό της εκκλησίας του χωργιού μου
είναι φτιαγμένο με καμάρες. Από το 1834, μόνον, βέβαια, αλλά για τα μέτρα της εποχής
είναι φτηνοκατασκευή!

Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

Κρίμα που τελείωσε η απεργία των φορτηγατζήδων


Μου στείλανε αυτή την ενδιαφέρουσα φωτογραφία νταλίκας από τη Λαμία.
Εκείνα τα κινέζικα, πάνω δεξιά, δεν ξέρω τι λένε και μ' ανησυχούν.

Τετάρτη, 4 Αυγούστου 2010

Δύο γλυκύτατες φατσούλες

Τα μοναδικά πιτσιρίκια που τιτιβίζουν, πλέον, στην πλατεία του χωργιού μου, είναι τα δύο εικονιζόμενα αδελφάκια, ο Κυριάκος (5) και η Ελενίτσα (3).







Τρεις μήνες κάθε καλοκαίρι έχουν όλη την πλατεία δική τους.
Είναι απίστευτη η ευκινησία τους. Και η γλώσσα τους, επίσης.
Όταν πρωτοεμφανίστηκα στην πλατεία με το σκύλο στο λουρί,
η μικρή έσπευσε να με πληροφορήσει πώς τα ζώα απαγορεύονται στα καταστήματα!
Τον έδεσα κι εγώ παραπέρα. Όχι πως ο άμοιρος σκύλος γλίτωσε από τις περιποιήσεις της ανελέητης πιτσιρίκας. Μέχρι και τασάκι πήγε να του ρίξει!
Ένα άλλο βράδυ παραγγείλαμε προβατίνα ψητή.
«Η πρατίνα έκανε ζημιές» μας πληροφόρησε η μικρή, αναμεταδίδοντας προφανώς τη δικαιολογία που της είχε δώσει ο μπαμπάς της όταν διάλεξε ποιό ζωντανό να σφάξει.

Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2010

Λίγα γαϊδουράγκαθα απ' το χωργιό μ'!

Ένα με ωραία θέα.

Ένα φυλακισμένο, το καημένο.

Ένα πολλαπλό και θεόξερο.

Κι ένα με εντελώς εξωπραγματικό χρώμα.

Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010

Δρόσισε, δεν λέω...


Αλλά σίγουρα όχι όσο εδώ, πριν καμιάν εβδομάδα...


Ή εδώ, πέρυσι τέτοιες μέρες.