Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Ο πρωθυπουργός είναι αισιόδοξος για τις εξελίξεις


Επάνω: ο περήφανος πρωθυπουργός μας.
Κάτω: οι εξελίξεις.


Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Η επέτειος του Δεν Ξέρω/Δεν Απαντώ

Κατέβηκα λίγο στο χωριό μου 
και είπα να σας δείξω λίγες από τις ομορφιές του.



Ρόδια για λίγο γούρι.


Ένας μπάμπουρας χοντρός.



Και η πιο μακρόχρονη σχέση της ζωής μου.
Τον βρήκα σαν σήμερα πριν 11 χρόνια.
Καιρός για λίγο animal cruelty.


«Τι μούβαλε στο σβέρκο ο μλκς; Ωραία μυρίζει, πάντως!»


«Τι ΄ναι τούτο, πάλι, Παναγία μ'; Σαν κρίνο μοιάζει αλλά μυρίζει καλύτερα!»


«Δεν μπορώ να το καβαλήσω, δεν κάνει να το κατουρήσω, άρα θα τρώγεται!Νομνομνομ...»

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

Των ημερών...



Δεν περίμενα ότι ύστερα από 15+ χρόνια, που το πρωτοέφκιαξα, θα αναγκαζόμουν να το ξαναχρησιμοποιήσω...
Το σκίτσο το επεξεργάστηκε ένας συνάδελφος γραφίστας.

Ουστ, κοράκια!





Ξαφνικά, φέτος το καλοκαίρι στην Αλεβίτσα, διαπίστωσα πως μας επισκέπτονταν επιτροπές εμπειρογνωμόνων και ξένων επενδυτών.

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Θαλάσσιοι ίπποι: πανέμορφοι!

Fabulous Sea Horses! 
(μην ανησυχείτε, τρολλάρω κάτι μλκες στο Google



Μου λένε πως είναι μεταναστευτικοί. Εγώ τους πέτυχα το περασμένο καλοκαίρι μαζεμένους σ' αυτήν εδώ την αλάνα, νοτιοανατολικά απ' το ποτάμι.


Μερικοί μπορούν να εκπαιδευτούν.


Και όλοι τους είναι well endowed, hung like a horse, που λένε στο χωριό μου. 
(εδώ τρολλάρω άλλους μλκες)

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

Βγήκα να λιαστώ


Αλλά έχω ξεχάσει στην Αθήνα τα καλώδια της φωτογραφικής μηχανής. Οπότε να κάτι συγγενές.

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Πριν πέντε χρόνια στην Κερκίνη

βλέπομε ένα κοπάδι αλόγατα.


Ξεπεζεύομε για να τα φωτογραφίσομε. ΟΚ, και για να ξεμουδιάσομε τα πίσω πόδια μας.
Εγώ είχα κάνει και κάτι καρούμπαλα από το κοπάνημα στο ΛαντΡόβερ.


Δεν ξέρω αν το ξέρετε αλλά τα άλογα είναι μεγάλες λούγκρες.
Γουστάρουν να ποζάρουν και να φωτογραφίζονται.
Είναι όμορφα και το ξέρουν!


The Next Top Model, λέμε!


Μια καλλονή με άστατη χαίτη ποζάρει στο ηλιοβασίλεμα.


Και ξαφνικά σκάσαν μύτη οι μαλάκες!

Μια βόλτα πέρυσι, στα Βαρδούσια


Με πήγαινε βόλτα ο κολλητός μου στους χωματόδρομους της γειτονιάς του


Χαζεύαμε τα δέντρα και τα λουλουδικά.



Κι εκεί που πηγαίναμε, τι βρίσκουμε;
Ένα παλιό αυτοσχέδιο πατίνι!


Άθλιο, σκουργιασμένο, ταλαιπωρημένο, φτιαγμένο εξαρχής από σκουπίδια.


Ποιός ξέρει πόση χαρά είχε δώσει στον πιτσιρικά που το έφτιαξε.
Και πόσα κατάγματα, επίσης, αν σκεφτούμε πως το βρήκαμε σε απόσταση πολλών χιλιομέτρων από οποιοδήποτε χωριό.
Μάλλον ο πατέρας του τόφερε να το ξεφορτωθεί εδώ πέρα.


Βρούμ... βρούμ! Και σούζες κάνομε, άμα λάχει!

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Αναπολώ το καλοκαίρι; Λίγο νωρίς δεν είναι;




Η κορομηλιά μου. Τα περισσότερα κορόμηλα τάφαγε ο σκύλος.



Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Επιφανειακές τάσεις και μια θαυματουργή γαριδούλα

Εκεί που καθόμουν στα Σμιξώματα και μούλιαζα τα πίσω πόδια μου στον Αώο, είδα μια τόση δα ποταμίσια γαριδούλα που περπατούσε στην επιφάνεια του νερού. «Θαύμα, θαύμα!» αναφώνησα. 






Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

... κι μένα με τρώει η αρκούδα.


Ανέβηκα φέτος στο Γράμο. 
Δηλαδή στη Γράμοστα.
Το παλιό μαγαζί, ακόμη πιο παλιό σχολείο, έχει κλείσει.
Κι εκεί που τρώγαμε τα σουβλάκια μας, τι βλέπω;




Καμιά εικοσαργιά μέτρα παραπέρα μας είχε χέσει η αρκούδα.
Τι να κάνει κι αυτή, η καψερή;