Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2008

Ωδή στην επικίνδυνη ομορφιά


Σε έβλεπα σαν σπάνιο άνθος,
με έβλεπες σαν αναλώσιμο έντομο.
Πινγκουίκουλα, γλυκιά μου,
όταν σου έλεγα ότι θέλω να μείνω για πάντα εντός σου,
δεν εννοούσα ακριβώς αυτό!

4 σχόλια:

Crazy Tourists είπε...

Οοοοοοοο!!
Επιστρέψατε βλέπω!!

ο αποτέτοιος είπε...

τα επικίνδυνα είναι και τα ωραία!!

(μα πως τα λέω έτσι!!)

ΠανωςΚ. είπε...

O έρως είναι κανιβαλισμός αγαπητέ Σκύλε, και η Κούλα της φωτό είναι απ' τσι πρώτες διδάξασες...

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Άσε, άσε!
«Χτύπα με με το στιλέττο,
κι όσο αίμα τρέξει πιέ' το!
»
που λέει και το άζμα!