Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Εις μνήμην Γιώργου Φούντα

Θυμάμαι το Γιώργο Φούντα, στις αρχες της δεκαετίας του ΄70,
σεμνό, με το μπερεδάκι του πάντα, να ψωνίζει ψωμί από το ίδιο φουρνάρικο
που αγοράζαμε κι εμείς στην Τερψιθέα, μια εργατογειτονιά,
που τώρα αποκαλείται Άνω Γλυφάδα.



Η διάσημη σκηνή από τη Στέλλα γυρίστηκε στα Εξάρχεια, εδώ.
Στο τρίστρατο Ιουστινιανού, Καλλιδρομίου, Οικονόμου, Δεληγιάννη.

Ο Φούντας κατεβαίνει την Ιουστινιανού.

Η Καλλιδρομίου.
Στο 1.13 του βίντεο (το μαχαίρωμα) φαίνεται το παλιό κτίριο στο βάθος.

Εδώ ήτανε η μάντρα από το ταβερνάκι, μπροστά στο οποίο στεκόταν η Μελίνα στην αρχή της σκηνής.

13 σχόλια:

The Motorcycle boy είπε...

Κάτσε ρε παλικάρι μου -τι δουλειά είχες εσύ στη γειτονιά μου την Τερψιθέα;

Θυμάσαι και τη φάση που παίζεται στις τηλεοράσεις το "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται" και έχει πάει ο Φούντας στο φούρνο οπότε τον βλέπει ένα πιτσιρίκι και φωνάζει στη μάνα του; "μαμά, μαμά! ο Παναγιώταρος!" Τι καλός άνθρωπος που ήτανε ρε συ...

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Εκεί πήγαινα δημοτικό, στο Άγιο Τρύφωνα.

the Idiot Mouflon είπε...

Αχχχ... κάπου εκεί δεν είναι και η Πετσόβου; Ανάμνησες...

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Για «Ηλίθιο Αγριοπρόβατο» έχετε πολύ καλή μνήμη. Λίγο παραπάνω στην Καλλιδρομίου, από την ανατολική πλευρά του λόφου του Στρέφη. Η Ιουστινιανού είναι -χοντρικά- η δυτική.

The Motorcycle boy είπε...

Έλα ρε γειτονιά! Κι εγώ ήμουνα συμμαθητής με τα παιδιά που η οικογένειά τους νοίκιαζε το σπίτι στην οικογένεια του Φούντα. Ο Μήτσος μάλιστα, το πρώτο ΧΤ με τεπόζιτο δάκρυ της περιοχής, έλυνε κι έδενε το μηχανάκι στον κήπο κι ο κυρ Γιώργος έβγαινε αλλαφιασμένος ο άνθρωπος κάθε φορά που ξεκαπνίζαμε την εξάτμιση.

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Και τι του λέγατε, ρε αληταρίες;
«Γιώργο, φύγε, κρατάω εξάτμιση»;
Άκου να ξεκαπνίζουν τετράχρονο, οι μουρόχαυλοι!

Cactos είπε...

Γεννήθηκε 20 χρόνια πριν από μένα που γεννήθηκα όταν γύριζε την πρώτη του ταινία το 1944.
Τον θυμάμαι να απαγγέλει, να μαθαίνει τους ρόλους του στην αυλή του σπιτιού του Πανόρμου και Δερβενίων (σήμερα λέγεται Κατίνας Παξινού) γωνία. Ενας από αυτούς τους ρόλους θα πρέπει να ήταν της Στέλλας (κρατάω μαχαίρι) το 1954. Κρατούσε το κείμενο στο αριστερό χέρι και το δεξί απλωμένο να μιλάει να ζωγραφίζει στον αέρα, να ικετεύει, να διατάζει.
Συνέλαβα τον εαυτό μου να προσπαθεί να τον μιμηθεί, όταν 10 χρονών με ανέβασαν στο τραπέζι οι γείτονες στο Βύρωνα (γεροντάκια πρόσφυγες τηε Μικράς Ασίας) για να τους διαβάσω την Ακρόπολη με τα τελευταία τηλεγραφήματα από τις καταστροφές που είχαν κάνει οι Τούρκοι στην Πόλη. Ένοιωθα λίγο σαν απαγγέλων Φούντας, αλλά τα χρειάστηκα όταν άρχισαν να ουρλιάζουν όλα μαζί τα γεροντάκια κατάρες στα πολίτικα και στα τούρκικα. Το μόνο που θυμάμαι είναι κάτι που δεν καταλάβαινα τότε τη σημασία του: Να μην μείνει ρουθούνι!
Μοδίστρα η κυρα Λένη η γυναίκα του (αργότερα την άφησε για την ηθοποιό-χορεύτρτα Χρυσούλα Ζώκα) μας άφηνε να παίζουμε με τα κουρελάκια από τα φορέματα με την κόρη της και την ανιψιά της (Αγγελικές αμφότερες, Τζέλες αργότερα). Πηγαίναμε νηπιαγωγείο ακόμα όταν προσπαθούσα να τους φτιάξω πατρόν για τις κούκλες τους. Κρίμα όμως η γειτονιά δεν έμελλε να βγάλει και σχεδιαστή μόδας, μόνο ένα μεγάλο ηθοποιό.
Α, ναι θυμάμαι ακόμα ένα απόγευμα που έπιασε έναν μπουγαδόρο (που πήγε να βουτήξει μερικά πουκάμισα του που είχε απλώσει η κυρα Λένη). Τι φωνές ήταν αυτές; Ηταν βραδάκι, όταν τον έπιασε στα πράσα, του έριξε κάνα δυο μπουνιές και ξεσήκωσε όλη τη γειτονιά με τις φωνές του.
Οι καλύτερες φίλες της κόρης μου οι εγγονές του, η Γεωργία και η Ελένη κόρες του γιου του, του φίλου μου Θύμιου,
Μου έστελναν χαιρετίσματά του και πολύ συγκινήθηκα όταν μου μετέφεραν ότι βάζει το χέρι του στη φωτιά για μένα σχετικά με κάτι που με κατηγορούσαν στην τηλεόραση πριν χρονιά.
Η κόρη του η Τζέλα παντρεύτηκε τον αδελφό της γυναίκας του φίλου μου, συναδέλφου και «καθηγητή μου», ακαδημαϊκού Κώστα Κριμπά.
Σίγουρα θα είναι όλη αυτοί την Τρίτη στο Α’ Νεκροταφείο. Η (πρώτη του) γυναίκα η κυρα Λένη, η αδελφή της Ματίνα, τα παιδιά του ο Θύμιος η Τζέλα, οι εγγονές του η Γεωργία και η Ελένη, που πιθανόν να φέρει κανένα από τα δυό δισέγγονα του.
Καλό σου ταξίδι κυρ Γιώργο

Cactos είπε...

Γεννήθηκε 20 χρόνια πριν από μένα που γεννήθηκα όταν γύριζε την πρώτη του ταινία το 1944.
Τον θυμάμαι να απαγγέλει, να μαθαίνει τους ρόλους του στην αυλή του σπιτιού του Πανόρμου και Δερβενίων (σήμερα λέγεται Κατίνας Παξινού) γωνία. Ενας από αυτούς τους ρόλους θα πρέπει να ήταν της Στέλλας (κρατάω μαχαίρι) το 1954. Κρατούσε το κείμενο στο αριστερό χέρι και το δεξί απλωμένο να μιλάει να ζωγραφίζει στον αέρα, να ικετεύει, να διατάζει.
Συνέλαβα τον εαυτό μου να προσπαθεί να τον μιμηθεί, όταν 10 χρονών με ανέβασαν στο τραπέζι οι γείτονες στο Βύρωνα (γεροντάκια πρόσφυγες τηε Μικράς Ασίας) για να τους διαβάσω την Ακρόπολη με τα τελευταία τηλεγραφήματα από τις καταστροφές που είχαν κάνει οι Τούρκοι στην Πόλη. Ένοιωθα λίγο σαν απαγγέλων Φούντας, αλλά τα χρειάστηκα όταν άρχισαν να ουρλιάζουν όλα μαζί τα γεροντάκια κατάρες στα πολίτικα και στα τούρκικα. Το μόνο που θυμάμαι είναι κάτι που δεν καταλάβαινα τότε τη σημασία του: Να μην μείνει ρουθούνι!
Μοδίστρα η κυρα Λένη η γυναίκα του (αργότερα την άφησε για την ηθοποιό-χορεύτρτα Χρυσούλα Ζώκα) μας άφηνε να παίζουμε με τα κουρελάκια από τα φορέματα με την κόρη της και την ανιψιά της (Αγγελικές αμφότερες, Τζέλες αργότερα). Πηγαίναμε νηπιαγωγείο ακόμα όταν προσπαθούσα να τους φτιάξω πατρόν για τις κούκλες τους. Κρίμα όμως η γειτονιά δεν έμελλε να βγάλει και σχεδιαστή μόδας, μόνο ένα μεγάλο ηθοποιό.
Α, ναι θυμάμαι ακόμα ένα απόγευμα που έπιασε έναν μπουγαδόρο (που πήγε να βουτήξει μερικά πουκάμισα του που είχε απλώσει η κυρα Λένη). Τι φωνές ήταν αυτές; Ηταν βραδάκι, όταν τον έπιασε στα πράσα, του έριξε κάνα δυο μπουνιές και ξεσήκωσε όλη τη γειτονιά με τις φωνές του.
Οι καλύτερες φίλες της κόρης μου οι εγγονές του, η Γεωργία και η Ελένη κόρες του γιου του, του φίλου μου Θύμιου,
Μου έστελναν χαιρετίσματά του και πολύ συγκινήθηκα όταν μου μετέφεραν ότι βάζει το χέρι του στη φωτιά για μένα σχετικά με κάτι που με κατηγορούσαν στην τηλεόραση πριν χρονιά.
Η κόρη του η Τζέλα παντρεύτηκε τον αδελφό της γυναίκας του φίλου μου, συναδέλφου και «καθηγητή μου», ακαδημαϊκού Κώστα Κριμπά.
Σίγουρα θα είναι όλη αυτοί την Τρίτη στο Α’ Νεκροταφείο. Η (πρώτη του) γυναίκα η κυρα Λένη, η αδελφή της Ματίνα, τα παιδιά του ο Θύμιος η Τζέλα, οι εγγονές του η Γεωργία και η Ελένη, που πιθανόν να φέρει κανένα από τα δυό δισέγγονα του.
Καλό σου ταξίδι κυρ Γιώργο

The Motorcycle boy είπε...

Ε, αφού ο Μήτσος με το ΧΤ πήγαινε στη Βούτα και το'χωνε σε κόντρες (εγώ ακολουθούσα με το παπί μην και χάσει το ΧΤ, να έχει να γυρίσει με κάτι σπίτι)! Είχε βγάλει το τσιμπουκόφωνο και πέφτανε σα φλούδες τα καυσαέρια από το κανιβαλισμένο τελικό της εξάτμισης -αν δεν την ξεκαπνίζαμε θα έσκαγε βουλωμένη λες και φόραγε ταμπόν!
Έβγαινε με τη ριγέ του πιτζάμα και το αμάνικο φανελάκι ο κυρ Γιώργος και γέλαγε: "Αααα ρε μπαγάσες, τι σκάτε μεσημεριάτικα; Αααα ρε με τρομάξατε, νόμισα πώς έκλασε η πεθερά μου που έχει πεθάνει πριν 10 χρόνια ααααα"

Cactos είπε...

Από μια λίστα. ο Η.:
Δεν πειραζει, να και μερικες εντυπωσεις απο την κηδεια του Γ. Φουντα.


Παρουσα η υπουργος Αννα Διαμαντοπουλου. Δεν συσπαστηκε ουτε τοσο δα απο
συγκινηση το προσωπο της. Γιατι αραγε;;


Ο νεος δημαρχος Μιχαλολιακος τα ελεγε με την ωραιοτατη οντως Αντζελα Γκερεκου.


Ο Κωστας Πρεκας πρεπει επιτελους να συμφιλιωθει με ψαλιδι και ξυραφι.


Μια θεουσα με πλησιασε και μου συνεστησε να μην εχω το σακκακι μου ριχτο αλλα
να βαλω τα χερια στα μανικια. Την ευχαριστησα (αλλα δεν εκανα τιποτα). Επρεπε να
της πω, πηγαινε καλλιτερα να κανεις παρατηρησεις στην πλειοψηφια που δεν φοραει
καν γραβατα!


Τον Ανεστη Βλαχο δεν τον αναγνωρισα.


Παραλειπω τα εργα και ημερες του κακτου για να προστατεψω τον ενοχο.


Αξιοσημειωτο το πηγαδακι οπου ο παλαιμαχος τερματοφυλακας του Ολυμπιακου
Κ. Καραπατης ελεγε ιστοριες (πως οταν ειχε φυγει πια απο την ομαδα εξουδετερωσε
στο 89' πεναλτυ του Κοτριδη, ιστοριες με Ασλανιδη που δεν τον εστειλε Γυαρο κτλ)
Γυρω του γκριζομαλληδες ανθρωποι που φωτιζε τον τοπο η αγαπη και αφοσιωση τους
για το ποδοσφαιρο. Ντραπηκα λιγο που αφ΄ενος δεν ξερω γρυ και αφ΄ετερου την εχω
πει σε ποδοσφαιροφιλους στο παρελθον. Εκει, γυρω απο τα μαρμαρα οπου με πηγαινε βολτα παιδακι
η θεια μου η Κατινα και μου ελεγε για την παλια Αθηνα ξαναενοιωσα οτι η αφοσιωση φερνει ευτυχια.

Cactos είπε...

Από μια λίστα. ο Η.:
Δεν πειραζει, να και μερικες εντυπωσεις απο την κηδεια του Γ. Φουντα.


Παρουσα η υπουργος Αννα Διαμαντοπουλου. Δεν συσπαστηκε ουτε τοσο δα απο
συγκινηση το προσωπο της. Γιατι αραγε;;


Ο νεος δημαρχος Μιχαλολιακος τα ελεγε με την ωραιοτατη οντως Αντζελα Γκερεκου.


Ο Κωστας Πρεκας πρεπει επιτελους να συμφιλιωθει με ψαλιδι και ξυραφι.


Μια θεουσα με πλησιασε και μου συνεστησε να μην εχω το σακκακι μου ριχτο αλλα
να βαλω τα χερια στα μανικια. Την ευχαριστησα (αλλα δεν εκανα τιποτα). Επρεπε να
της πω, πηγαινε καλλιτερα να κανεις παρατηρησεις στην πλειοψηφια που δεν φοραει
καν γραβατα!


Τον Ανεστη Βλαχο δεν τον αναγνωρισα.


Παραλειπω τα εργα και ημερες του κακτου για να προστατεψω τον ενοχο.


Αξιοσημειωτο το πηγαδακι οπου ο παλαιμαχος τερματοφυλακας του Ολυμπιακου
Κ. Καραπατης ελεγε ιστοριες (πως οταν ειχε φυγει πια απο την ομαδα εξουδετερωσε
στο 89' πεναλτυ του Κοτριδη, ιστοριες με Ασλανιδη που δεν τον εστειλε Γυαρο κτλ)
Γυρω του γκριζομαλληδες ανθρωποι που φωτιζε τον τοπο η αγαπη και αφοσιωση τους
για το ποδοσφαιρο. Ντραπηκα λιγο που αφ΄ενος δεν ξερω γρυ και αφ΄ετερου την εχω
πει σε ποδοσφαιροφιλους στο παρελθον. Εκει, γυρω απο τα μαρμαρα οπου με πηγαινε βολτα παιδακι
η θεια μου η Κατινα και μου ελεγε για την παλια Αθηνα ξαναενοιωσα οτι η αφοσιωση φερνει ευτυχια.

Cactos είπε...

Γιώργος Φούντας ο … γαλατάς.
Λίγα ακόμη για τον Γιώργο Φούντα.
Θυμάμαι τη γιαγιά που έλεγε για τον κυρ Γιώργο ότι μοίραζε γάλα. Το ίδιο και η μάνα μου τον θυμόταν πιτσιρικά να δουλεύει γαλατάς.
Είχαμε πριν καμια δεκαριά χρόνια τη συζήτησή του με κάτι μεγάλα προσώπατα και όταν αναφέρθηκα σ αυτές της θύμησες πήγαν να με κατασπαράξουν, λες και ήταν κάτι το υποτιμητικό,
Διαβάζω όμως στην Ελευθεροτυπία:

>Μικρός δούλευε στο γαλατάδικο του πατέρα του, στην πλατεία Ψυρρή, και εκτελούσε παραγγελίες πελατών με το ποδηλατάκι του από την Αθήνα μέχρι το Κορωπί.
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=29/11/2010&id=228549

Caktos είπε...

http://caktos.blogspot.gr/2014/07/blog-post.html