Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

Εξηνταέξι χρόνια μετά, τίποτε δεν άλλαξε.


Πρόσφατα στις διακοπές μου, καθώς είχα ξεμείνει από βιβλία, κατέφυγα στη βιβλιοθήκη του καταφυγίου, που με φιλοξενούσε. Εκεί ξαναματαδιάβασα το εικονιζόμενο βιβλίο.
Δεν είναι καμιά αποκάλυψη, δα, ο Ψυχάρης το κυκλοφόρησε, όχι ο Ριζοσπάστης.
Ώσπου σκόνταψα στο παρακάτω κεφάλαιο («Τα "Λίμπερτι"»), το οποίο περιλαμβάνει μιαν αναφορά του αμερικάνου δικηγόρου Πολ Πόρτερ.
Υπογραμμίζω:  
Βήμα, όχι Ριζοσπάστης. Αμερικάνος δικηγόρος, όχι ο Μπουοναβεντούρα Ντουρούτι!



Δεν βλέπετε κι εσείς ορισμένες ομοιότητες με το σήμερα;


6 σχόλια:

Zoe είπε...

Ομοιότητες στην ηγεσία και τους παρ' αυτώ παρατρεχάμενους ναι...
Ομοιότητα στο λαό όχι...
Τότε ο λαός ήταν στο δρόμο... Τώρα όχι...
Πίκρα (κρατάω ακόμη από την πρωινή πορεία λίγων και την αδράνεια και το χάζι των πολλών και μου βγαίνει)

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Σωστό κι αυτό.
ΔυστυΧΕΣΤΑτα!

Ανώνυμος είπε...

Γιατί; Περίμενε κανείς ότι θ' αλλάξουν τα πράγματα; Όσο για την τωρινή φτώχεια, όχι δεν είναι χειρότερη από παλιά διότι η Ελλάδα έχει χρεοκωπήσει πάρα πολλές φορές. Θυμάστε του Τρικούπη το "Δυστυχώς επτωχεύσαμεν"; Απλώς τώρα υπάρχουν πιο πολλές επικοινωνίες και ακούγεται περισσότερο και συν τοις άλλοις υπάρχουν και τα δανεικά και η κακή ευρωπαϊκή πολιτική...

Δημήτρης είπε...

Έλα τώρα Σκύλε, είναι εμφανές ότι διαβάλλεις τις προσπάθειες της χώρας για ανάκαμψη!

Τζόνσον ο αλογόμυγας είπε...

Και που να διάβαζες τον 'Ζητιάνο' του Καρκαβίτσα. Εκατόν δεκαέξι χρόνια μετά, πολύ λίγα έχουν αλλάξει.

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Είμαι σίγουρος γι' αυτό...