Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2007

Ν' ανατριχιάζει η θάλασσα


Στα Καμμένα Βούρλα, φέτος. Σύντομα θα ξαναπάμε!

7 σχόλια:

ΠανωςΚ. είπε...

Παρόλο που δεν έχω πάει ποτέ, κάτι στο όνομα αυτής της περιοχής, με κάνει να νιώθω ότι έχω μια αρχέγονη, ιδιαίτερη σύνδεση μαζί της. Δεν ξέρω αν είναι τα Καμένα, ή τα Βούρλα, ή ο συνδυασμός τους, αλλά τα νιωθω σαν την προσωπική μου χαμένη Ατλαντίδα...

demetrat είπε...

εγώ παλιά ήθελα ένα βούρλιτζερ.
δ

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

ΠανωΚάτε: είναι η χαρά της ντεκαντάντσιας. Καμία σχέση με τους Dead Can Dance.

Δήμητρατ: Wurlitzer;; Τζιουκ-μποξ;

demetrat είπε...

ναι
αλλά ένας τύπος εκει στη σαλονίκη ζήταγε ένα μάτι , και δεν τόδωσα.
δ

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Μάτι; Τι Μάτι; Χάντρα μπλε ή κανονικό μάτι με την πρεζβυωπία του, την υπερμετρωπία του και τα όλα του;

Kapetanios είπε...

Εμένα δεν μ αρέσει( πες της) η θάλασσα κι έτσι...δε μπα να ανατριχιάζει, σημασία δεν της δίνω τις άτιμης της γυναίκας!!
όλο μαζί της θέλει να ασχολούμαστε η ρουφιάνα
Αμάν πια!!!!!

demetrat είπε...

παιδάκι μ αυτός ζήταγε μάτι γιά μεταμόσχευση.
μ είδε γαλανομάτα, σ λέει , δύο έχ αυτή θατγκοροιδέψω θατστοπάρω το ένα.
δ