Πέμπτη, 3 Απριλίου 2008

Καλά τα ΄λεγαν ο Γκάτσος και ο Κηλαηδόνης...


... σ΄αυτό το τραγουδάκι, που εμείς νομίζαμε ότι ήταν ερωτικό και μόνο...

Με γαρύφαλλο στο βέτο (1)
σ' ονειρεύτηκα και φέτο
σα να φόραγες μου 'φάνει
κιτρολεμονιάς στεφάνι

Λιβοριό κι Αγαθονήσι
και γλυκειά μου Αστοπαλιά
κάποια μέρα θα γυρίσει
στη δικιά μου αγκαλιά

Θα 'ναι 'κείνος κυπαρίσσι
θα ΄μαι 'γώ πορτοκαλιά
Λιβοριό κι Αγαθονήσι
και γλυκειά μου Αστοπαλιά

Καπετάνιε μου μεγάλε
τα θαλασσινά σου βάλε
και την Κυριακή ετοιμάσου
να μου δώσεις τ' όνομα σου (2)

Κάτι ήθελε να μας πει ο ποιητής αλλά εμείς ήμασταν για τον gazzo!

2 σχόλια:

ΠανωςΚ. είπε...

Μα μη με πείτε ότι εμπλέκεται και η Γκατζολία εις το θέμα...

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Όλα εμπλέκονται!