Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2008

Μνημείο για τους ξεχασμένους.


Τριγυρίζω, μαγιάτικα, στο Βερολίνο. Πάω κι από το Reichstag να δώ το τεράστιο κτίριο-σύμβολο, αναπαλαιωμένο σε όλο του το μεγαλείο. Πάνω από τη δυτική του είσοδο, μια τεράστια επιγραφή «για το γερμανικό λαό» με ψαρώνει. Χαράχτηκε το 1916 και ο Κάιζερ δεν την ήθελε γιατί παραήταν δημοκρατική. Εκεί που χαζεύω τις ουρές των Γερμανών, που περιμένουν ευλαβικά να μπουν στο κτίριο (φαίνονται ακόμα κι από το δορυφόρο!), προσέχω δίπλα μ' ένα μικρό διακριτικό μνημείο, συνταρακτικής απλότητας. Είναι καμιά εκατοστή πλάκες, σαν κάρτες αρχείου (αμάν, αυτοί οι Γερμανοί!), η καθεμιά τους με ένα ονοματεπώνυμο, δύο χρονολογίες, ένα τοπωνύμιο, και ένα όνομα κόμματος. Από αυτό το τελευταίο (KPD και SPD) αντιλαμβανομαι ότι αναφέρεται σε μέλη του προπολεμικού κομουνιστικού ή του σοσιαλιστικού κόμματος Γερμανίας. Από τις χρονολογίες, οι πρώτες ποικίλουν αλλά οι δεύτερες είναι σε δύο χρόνια, 1943 και 1944. Κι αν είχα αμφιβολίες, τα τοπωνύμια μου τις σκότωσαν. Άμα διαβάζεις «Άουσβιτς», «Νταχάου» και «Μπούχενβαλντ», αντιλαμβάνεσαι ότι πρόκειται για μνημείο γερμανών πολιτικών, που βρήκαν το θάνατο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Εκεί που φωτογραφίζω το μνημειάκι, νιώθω κάτι σκιές από πάνω μου: πέντε-έξι ανθρωπόβουνα (και όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν πόσο φειδωλός είμαι στη χρήση αυτής της λέξης!) με μπίρες στα χέρια και συνοφρυωμένο ύφος να με ρωτάνε κάτι σε άπταιστα γερμανικά. Το γυρίζω στα αγγλικά και όταν τους πληροφορώ «εμμμμ, είναι κάποιοι γερμανοί που τίμησαν την πατρίδα τους!» (ναι, έκανα την κότα!), αντιλαμβάνομαι ότι πολύ απλά ήξεραν τόσο λίγα για το παρελθόν τους, που δεν μπορούσα να κάνουν τον λογικό συνειρμό «KPD+1944+Dachau=θάνατος». Απλά, δεν ήξεραν! Όπως δεν ξέρουν οι έλληνες συνομήλικοί τους ποιοί κατέβασαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη κλπ κλπ. Το μνημείο τιμούσε τους 96 βουλευτές που πέθαναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Στην άλλη γωνιά, είναι ένα εξίσου διακριτικό μνημείο για όσους σκοτώθηκαν, προσπαθώντας να διασχίσουν το Τείχος του Βερολίνου.

13 σχόλια:

ΠανωςΚ. είπε...

Αστα σκύλε μου. Το θέμα πονάει. Γιατί στην ερώτησή για τους δύο έλληνες που κατέβασαν την σημαία, υπάρχει η περίπτωση να απαντήσει κάνας πιτσιρικάς "αυτοί που σκοτώσαν τον παππού μου", "τα κομμουνια" και διάφορα τέτοια. Και άντε μετά να κάθεσαι να εξηγείς...

(πολλά με αρέσκετε όταν γράφετε και ιστοριούλα μαζί με τη φωτογραφία).

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Μωρέ και πάλι καλά να πεί «αυτοί που σκοτώσαν τον παππού μου!». Μην πει «ο Απόστολος Γκλέτσος!»

demetrat είπε...

Να τσακιστούν να πάνε να μάθουν.
Και τα γερμανικά ζωντόβολα.
Και τα ελληνικά νιάτα.
Και μην ακούσω κιχ περί αυτού.
Δεν πιστεύω να ζούσες στον εμφύλιο;αλλά πήγες και διάβασες για να ξεστραβωθείς.Όχι μόνο τα εύπεπτα του σχολείου, αλλά τόψαξες και βρήκες και τα κρυμμένα.
Άαει στο διάολο πιά μαυτήν την αλλήθωρη νεολαία,μιά τσογλανοπαρέα, που κάνει κριτική.
τσσ
δ.

ΠανωςΚ. είπε...

Μου επιτρέπεις demetrat;
Συμφωνώ: να μάθουν.
Ομως, από την άλλη, αυτήν τη νεανική ασέβεια ίσως να χρειαζόμαστε σήμερα. Ισως αυτήν να έχουμε χάσει (και δεν μιλάω για την οχαδερφίστικη τρέντικη ασέβεια. Υπάρχει και μια άλλη, πιο ασεβής, ίσως μόνο λίγο χουλιγκάνικη, αλλά ολοζώντανη). Στην τελική η γνώση και το διάβασμα ας έρθουν αργότερα, όταν το αίμα θα βράζει λιγότερο.

demetrat είπε...

πανωςκ.
Και βέβαια σου επιτρέπω, ελεύθερα. Διορθώνομαι.
Οχι , εγώ δεν θεωρώ πως την έχω χάσει αυτή την ολοζώντανη ασέβεια που λες.
Καί χουλιγκάνα μπορώ να γίνω.
Νέα μόνο δε μπορώ να γίνω βέβαια, αλλά το παλεύω.
Οταν λέω διάβασμα δεν εννοώ να μάθουν το κεφάλαιο και τις υποπαραγράφους του απόξω.
Ούτε κάν τα ψιλά γράμματα για το 44΄.
Αυτό το βοιδίσιο μ ενοχλεί που έχουν.Αυτή η Γκλετσαρία μ ενοχλεί.
Πού στο καλό την είδες εσύ τη ζωντάνια; εγώ μόνο μιά χωρίς λόγο αμορφωσιά βλέπω.
Και για να σε προλάβω έχω δύο παιδιά μεγάλα .
Με φίλους και όλα τα σχετικά.
αγριεύτηκα λίγο ε; :)
δ.

ΠανωςΚ. είπε...

Μπα μάλλον εγώ αγριεύτηκα από το "κιχ".
Για την γκλετσαρία που λες συμφωνώ. Τώρα, τη ζωντάνια που αναρωτιέσαι πού τη βλέπω, δες εμένα. Νεότατο παιδί είμαι (λέμε τώρα).
Νεοι βόδια, ενήλικες βόδια.
Νέοι όχι βόδια, ενήλικες με ελπίδες.
Εγώ ακόμη ελπίζω.

demetrat είπε...

Αμ έτσι πέσμας ,στον καθρέφτ τη γλιέπς.
Αγριεύτηκες και συ με το κίχ ε;
Ναι , ενήλικες με ελπίδες
πήδες πήδες.
Λοιπόν νέε μου το πήρες χαμπάρι πως ο καπετάνιος και ο σκύλος ετοιμάζουν ταξίδι μακρυνό για πάρτη σου.
θα ρίξουν λέει και στο αρκουδόρεμα τη βάρκα του καπετάνιου με αλειμένη την καρίνα σε ξύγκι μπριζόλας για να γλυστράει στις πέτρες του ρέματος.
α, θα με πάρουν και μένα λέει.
το κλείσαμε.
δ.

ΠανωςΚ. είπε...

Εγώ στη φύση δεν πάω!
Αγριεύομαι περισσότερο από ό,τι με τα κιχ. Μια φορά πήγα μέχρι το Σέιχ Σου και μετά ήμανα ένα μήνα στο νοσοκομείο...

Composition Doll είπε...

Το θόλο από μέσα δεν τον φωτογραφήσατε; Να σας στείλω αυτές που τράβηξα εγώ;

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

@ demetrat: κανονισμένο είπαμε!
@ πανωκάτω: θα 'ρθεις, θα 'ρθεις!
@ CD: καλέ τρόμαξα να μπώ εκεί μέσα, με τόσους γερμανοί!

demetrat είπε...

Ναι παιδιμ σου λεω.
Έκλεισε.
δ.

An-Lu είπε...

....
(μπορεί να κατορθώσω να τα δω το Φεβρουάριο)
...

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Σας το εύχομαι ολόψυχα! Αν, δε, μπορούσατε να μου περάσετε δύο χερούλια και να με πάρ'τε μαζί σας, σαν βαλίτζα, ακόμα καλύτερα!