Τρίτη, 5 Μαΐου 2009

Φάτσες

Καλοκαίρι του 2004, κάπου στη Ροδόπη.
Εκκολαπτόμενοι κάγκουρες στην πλατεία του χωριού.
Τώρα πια θα οδηγάνε αυτοκίνητο.

5 σχόλια:

ΠανωςΚ. είπε...

Και τα σαμπγούφερ με τα ντεσιμπέλ στο τέρμα.

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Έεεεεετσι, εεεεεέτσι!
Λίγο παραπάνω σ' αυτό το χωριό, που δεν θυμάμαι ποιό είναι, γινόταν η περατζάδα, το νυφοπάζαρο. Οι 17άρηδες αραγμένοι στα καφενεία με τα ηχεία στο τέρμα και γκντάπα-γκντούπα και την φραπεδούμπα στο χέρι και οι 15άρες να περνάνε χαμηλοβλεπούσες δυό-δυό με την μαντήλα ως τα φρύδια. Στο ακόμα πιο πάνω καφενείο ήταν οι μπαρμπάδες με τα φέσια.
Εμείς πήγαμε στο κάτω-κάτω καφενείο, όπου μόλις μάθαν ότι είμαστε Αθηναίοι μας κεράσανε μπίρες. Έφες Πίλσεν, φυσικά! Και Μέκα Κόλα για έναν που είχε πονόδοντο κι έπαιρνε αντιβίωση, λέμε!
Αχ, Ελλλλλάδα μου, γλλλλυκιά!

aKanonisti είπε...

Σε όλες τις χώρες... τα ίδια συμβαίνουν....
Οι φατσουμπες είναι φατσούμπες...
και το καμάκι... θέλει ζέσταμα....

ecobubble είπε...

Αυτό το "κάγκουρες",σκύλε της Βάλια Κάλντα, είναι πολύ ικαριώτικο...έχεις καμιά επιρροή απο το νησί; Καλημέρα.

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Ακανόνιστη: τιιιιιί εννοείτε «σε όλες τις χώρες»; Ελλάδα είναι, δεν το βλέπετε;-))

Εκομπάμπλ: Ικαρία δεν έχω πάει ποτέ. Συμμερίζομαι, όμως, μερικές από τις διαχρονικές της αξίες. Πχ, το τεμπελιό.