Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2007

Τσάμπα παίζ' η σάμπα!

Αντιρατσιστικό φεστιβάλ, άλσος Ιλισίων, Ιούλιος 2003.

Εκδήλωση για το ελεύθερο κάμπινγκ στο Σύνταγμα, Ιούλιος 2005.

Διαδήλωση για τη συνάντηση των υπουργών Εργασίας της Ε.Ε. Ναύπλιο, Ιανουάριος 2003.


Με προσκάλεσε ο Παν να πώ για τα πέντε καλύτερα κιθαροτράγουδα ή σόλα ή τέλος πάντων, κάτι με κιθάρες. Ωραία, και τι να πώ; Για τον Νόπφλερ και τους Ντάιαρ Στρέιτς, για το Δρόλαπα και στην Στρατοκάστερ του; Δεν τα ξέρω 'γω αυτά κι ας ήμουν ροκάς όσο άκουγα καλά.
τώρα μ' αρέζει η σάμπα, έτσι όπως την παίζουν τα παιδιά στους δρόμους, στους δημόσιους χώρους και στα φεστιβάλ.

4 σχόλια:

Pan είπε...

Μια χαρά! Εφόσον αυτά γουστάρεις, σεβασμός, respect κατά το ελληνικότερον.

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Φχαρ'στώ για την πρόσκληση και thank you επί το ελληνικότερον.
Ε, καλά, καλές είναι και οι συναυλίες στην Αγορά της Κυψέλης αλλά έχ'νε κακή ηχητική, ρε παιδί μου!

Pan είπε...

Δίκαιο έχεις! Από την άλλη, παρά τίποτα, καλύτερα να γίνονται, έτσι όπως γίνονται.

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Σίγουρα! Εκεί ήμανε κι εγώ τα Χριστούγεννα.