Τετάρτη, 23 Μαΐου 2007

Κι άλλα γαϊδουράγκαθα


Αφού μ' αρέσουν; Τι να κάμω;

11 σχόλια:

ΠανωςΚ. είπε...

Είναι παρεξηγημένα τα γαϊδουράγκαθα, μάλλον λόγω του πρώτου συνθετικού. Ωστόσο ειδικά το ανθος τους είναι πανέμορφο.
Είχα αποκαλέσει κάποτε την καλή μου "γαϊδουράγκαθο", ακριβώς επειδή τα θεωρώ τόσο όμορφα. Δεν μπορώ να πω ότι το εκτίμησε...

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Πρώτον, τα γαϊδουράγκαθα ποτέ δεν μπαίνουν σε γλάστρα και δεύτερον, οι σκοτσέζοι τα έχουν στο εθνόσημό τους.

ΠανωςΚ. είπε...

Τρίτον, υπονοείς κάτι; Δεν σε πιάνω, φοβάμαι τα αγκάθια!

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Επιχειρήματα σε δίνω, βρε κουτάβι! Εμένα τι να μην με πιάσεις, δεν είμαι γαϊδουράγκαθος, κάκτος είμαι!

ΠανωςΚ. είπε...

Ααααα, τώρα το κατάλαβα... (όποτε έρχομαι νωρίς στη δουλειά όπως σήμερις, με πιάνει μια υπνηλία, άλλο πράγμα -θέλω βάρδιες, βάρδιες ξεγυρισμένες για να είμαι στα ίσα μου).
Κάκτοι και γαϊδουράγκαθα όλοι είμαστε ο "ανθός την ελληνικής νεολαίας" πάντως...

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Νεολέρας, θέλατε να γράψετε...

nikolakisdiaselos είπε...

o νίκος σπηλιάς πάντως έλεγε ότι αν είναι, για να αγγίξει το άνθος, να πιάσει πρώτα το αγκάθι, ας γίνει το θέλημά σου κύριε...

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Και τι ξέρει, ωρέ, ο Κέιβ από γαϊδουράγκαθα; Κάνα καγκουρό, καμιά τζακαράντα και πολλά τού είναι!

παπί είπε...

Νόμιζα μόνο η μαμά μου είχε αυτή την τρέλα με τα γαϊδουράγκαθα! Εμένα με τρελαίνουν αλλά για άλλο λόγο: πνίγουν τον τόπο όπου φυτρώσουν!
(Σε φωτογραφίες καλά είναι...)

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Σε φωτογραφίες, φυσικά! Τι ήθελες, να τα βάλω και κάτω από το σεντόνι μου;

nikolakisdiaselos είπε...

καλύτερα ως στεφάνι...