Κυριακή, 18 Μαΐου 2008

Μάης του '68: καλά σαράντα!

Τα βαριέμαι αφόρητα τα αφιερώματα στο Μάη του '68. Κυρίως γιατί ο καθένας τον ερμηνεύει καταπώς τον βολεύει. Και τον εκμεταλλεύεται ανάλογα.

Βλέπω στον τοίχο μιαν αφίσα με έναν οργισμένο παπού. Η πραγματική φωτογραφία (όπου το κείμενο του πανό, στο βάθος, λέει τα ακριβώς αντίθετα) προέρχεται από το Μάη του '68. Κάποιοι επαναστάτες του Photoshop τον έκαναν να λέει άλλα αντ' άλλων. «Θέλοντας ο βλάχος, και μη θέλοντας ο ζωγράφος, φόρα κι εσύ, Χριστέ μου, παπούτσια» που λέει και ο λαϊκός μύθος.




Άλλοι επαναστάτες του Photoshop, πάλι, επέλεξαν να ενθέσουν το χέρι από μια φωτογραφία του Γιόζεφ Κουντέλκα από την «Άνοιξη της Πράγας»( η οποία σημειωτέον έγινε Αύγουστο του 1968 κι όχι ανοιξιάτικα) σε μία φωτογραφία από τα παρισινά οδοφράγματα. Και -'οχι τίποτ' άλλο- αλλά ορισμένοι από τους υπογράφοντες την αφίσα πιστεύουν ακόμη ότι ο τσέχικος ξεσηκωμός ήταν έργο της ... CIA.

Το να αφαιρείς σημαντικά στοιχεία από μία φωτογραφία είναι σαν να την βγάζεις από το ιστορικό της πλαίσιο, εντός του οποίου γίνεται κατανοητή (και άρα αξιοθέατη) και να την λογοκρίνεις. Σχετικά με την ηθική διάσταση της αλλοίωσης των φωτογραφιών, δείτε εδώ ή αναζητείστε το εξαιρετικό βιβλίο «The Comissar Vanishes» με τις εξαιρετικές επιδόσεις των φωτογράφων του πατερούλη Στάλιν στο πολιτικό ρετούς.

Μα γιατί τους αποκαλώ επαναστάτες του Photoshop, αφού στο προηγούμενο παράδειγμα ίσως απλά αγνοούσαν την αληθινή εκδοχή μιας φωτογραφίας, καθώς και τον πραγματικό της τόπο και χρόνο; Διότι από την ίδια πηγή έχομε και το παρόν παράδειγμα. Όπου πήραν μια ωραία φωτογραφία από εργατικές κινητοποιήσεις, έσβησαν ό,τι ήθελαν και έβαλαν ωραίους πομπώδεις τίτλους. Αν, φυσικά, την έβλεπαν αυτή την αφίσα οι μεταλλεργάτες των COBAS, θα τους είχαν πλακώσει στις σφαλιάρες τους επαναστάτες μηχανικούς.



Η πρωτότυπη λεζάντα της φωτογραφίας έχει ως εξής:
Workers block an highway near the Alfa Romeo factory in Arese, near Milan, Italy, Monday, Oct. 14, 2002. Hundreds of Fiat workers went on a four-hour strike Monday to protest the ailing automaker's plans to lay off more than 11,000 people, possibly leading to the closure of the plant in Arese. (AP Photo/Luca Bruno)
Και την εψάρεψαν (σε πλήρη και άρτια μορφή) από εδώ, όπου είχε δημοσιευτεί δυόμιση χρόνια νωρίτερα.
Δείτε και 67 αφίσσες από το γαλλικό Μάη. Ορίτζιναλ πράμα, λέμε!


14 σχόλια:

Kapetanios είπε...

Η συμμετοχή ( και η διεκδίκηση) του κόσμου σε αυτά που τον αφορούν ξεκινά από την επαφή-ενημέρωση του.
Η πληροφορία αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο σε αυτήν την διαδικασία
Η Ιστορική πληροφορία αποτελεί το 70% της βάσης αυτής της διαδικασίας( γεγονός που ήταν σε όλους γνωστό παλαιόθεν και αποτελούσε βασικό παρανομαστή στην χειραγώγηση της κοινής γνώμης ).
Η φωτογραφεία αποτελούσε ντοκουμέντο αδιαμφισβήτητο, τόσο που και στο άκουσμα της ύπαρξης της δημιουργούσε πανικό στην μια πλευρά αλλά και ελπίδα στην άλλη.
Το γεγονός που θίγεις είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ σοβαρό με τις συνέπειες του (για τις επόμενες γενιές) να είναι ανυπολόγιστες ετούτη την ώρα.
Για την σημερινή δυνατότητα αλλά και εφαρμογή στην παραποίηση των εγγράφων τι μπορώ να πω!
Αλλά και στην «αληθινή» βιντεοσκόπηση των όποιων γεγονότων το ίδιο χάλι επικρατεί.
Η πρόσβαση στην αληθινή πληροφορία σκύλε ξαναεπιστρέφει ( με μια μικρή διακοπή) σε αυτούς που δεν την έχασαν ποτέ. :(

ΥΓ
λίγο άσχετα με τον Μάη του 68 ( η ΚΕ έχει ένα καλό αφιέρωμα σαν ένθετο της σήμερα) αυτά που γράφω αλλά...

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Έχεις απόλυτο δίκιο, καπιτάνο. Όταν μάλιστα το κάμνουν κι αυτοί που ευαγγελίζονται ότι «η αλήθεια είναι επαναστατική» κρατάω πολύυυυυ μικρό καλάθι.

ΠανωςΚ. είπε...

Τσ τσ υπερβολές...
Απλως ο σκοπός αγιάζει το μέσο, το οποίο παρεπιμπτόντως, αντίθετα με όσα έλεγε ο Μακλούαν, δεν είναι το μήνυμα. Αμα ήταν μηνυμα θα το λέγαν μήνυμα ή εστω sms. To μέσο είναι μέσο, αυτό δηλαδή που θα μας μεταφέρει στην επανάσταση.

Kapetanios είπε...

Εγώ το λεγα ρε Πάνο από πάντα ότι είμαι Άγιος!( και επαναστάτης)
Κι αν έχω βάλει μέσο για να βολέψω παιδιά φίλων..
Ελπίζω να φανούν το ίδιο επαναστάτες κι αυτοί
( και να μην με γράψουν όταν θελήσω κι εγώ κατιτς)
:)

demetrat είπε...

αυτή η κοκκινίλα, θές να πεις, είναι ΤΣΜΕΔΕ;ts ts ts

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

ΤΣΜΕΔΕ δεν είναι. Εκεί είναι απλώς ασφαλιζμένοι οι περ'σότεροι απ' αυτούς...
Όχι πως δεν υπάρχουν και αξιόλογοι άνθρωποι ανάμεσά τους. Υπάρχουν και παραϋπάρχουν. Όμως η ρητορική τους είναι για τα μπάζα.

Kapetanios είπε...

Έχουμε τίποτες με το ΤΣΜΕΔΕ μανδαμ D?
(άσε που δεν υπάρχει πλέον)
:)

Κύριε σκύλε!
τους έσφαξες με το γάντι τους ανθρώπους ναι!
δλδ τους δάγκασες :)

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Καπετάνιε μ', δεν έχω τίποτε με τους μηχανικοί. Παρολίγο μάλιστα να γινόμουν κι εγώ τοιούτος!
Μην μας πουλάνε, όμως, εργατιλίκι, πλίιζ! Δεν είναι εργατική τάξη, κι ας αμείβονται ορισμένοι εξ αυτών λιγότερο από εργαζόμενους στα γιαπιά και τα εργοτάξια.

o vlakas είπε...

Η εκμετάλευση των ιστορικών γεγονότων δυστυχώς γινόταν, γίνεται και θα γίνεται πάντα από τους "υπερασπιστές της αλήθειας". Και αυτοί δυστυχώς (ξανά) είναι πολλοί και προέρχονται από παντού. Το κακό είναι ότι η ανάπτυξη της τεχνολογίας είναι σύμμαχός τους. Συγχαρητήρια σκύλε για το ποστ.

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Θενξ, βλαξ!

ΥΓ Βρε συ, δεν βρίσκεις κάνα άλλο nickname;
Εντάξει «σκύλος» εγώ αλλά κι εσύ, βρε αδερφάκι μ'...

βιολιστης στη στεγη είπε...

Τ'αφιερώματα υπάρχουν για να συντηρούν μνήμες που κινδυνεύουν να χαθούν. Και είναι πράγματι βαρετά γιατί καμία ιδέα, και κανένα κίνημα δεν μπορεί να αναπαραχθεί πιστά, όσο το πρωτότυπο. Ο μάης του '68 ανήκει στο'68 και το μήνυμά του σ'αυτούς που το έζησαν. Τ'αφιερώματα δε κάνουν τίποτ'άλλο, παρά να δίνουν πρόσχημα σ'αυτούς που δεν έζησαν τα γεγονότα, και συγχωροχάρτι σ'αυτούς που τάζησαν, αλλά οι μνήμες τους έχουν ατονήσει.
Κι επειδή οι μνήμες ατονούν και κάποιοι το ξέρουν καλά, συμβαίνουν και οι "μικροπαρεμβάσεις" σε φωτογραφίες σαν αυτές που παραθέτεις, οπότε γίνονται πλέον, φωτογραφίες προς "πάσαν χρήσιν και πάσαν μαλακίαν"
Ετσι κι'αλλιώς, στην εποχή του remake ζούμε. Οι ιστορικές φωτο θα τη γλύτωναν?

Ανώνυμος είπε...

Τον κώλο βάζεις μάγειρα, σκατά θα μαγειρέψει. Αυτό σαν σχόλιο για το μέσο. Το μέσο υποδηλώνει και το κυριότερο, αν και σημείον αμφιλεγόμενον κατ' εμέ δεν υπάρχει ζήτημα, προκαθορίζει το βαθμό απόκλισης απ' το σκοπό. Όχι μόνο δεν αγιάζεται απ' το σκοπό, αλλά απεναντίας τα μέσα που επιλέγεις τελικώς ανεξαρτήτως θεωρητικών και ιδανικών προθέσεων θα παίξουν και αυτά το ρόλο τους στο πόσο πολύ θα απομακρυνθείς, πράγμα έτσι κι αλλιώς αναπόφευκτο σε κάθε στοχοθεσία στα ανθρώπινα πράγματα, απ' το σκοπό. Επομένως, η παραχάραξη της ιστορικής μνήμης δια της αυθαίρετης ή διαστρεβλωμένης χρήσης των όποιων ντοκουμέντων, όπως οι φωτογραφίες, εμένα με κάνουν και δεν κρατάω κανένα καλάθι. Αυτά τα μέσα έχουν εκ των προτέρων ακυρώσει την όποια "αγνή" σύλληψη του όποιου καλύτερου κόσμου.
Γιάννης Κ.

o vlakas είπε...

Όχι αυτό θα κρατήσω έτσι μπας και το συνειδητοποιήσω καμιά φορά και γίνω άνθρωπος!
Πολύ ωραία τα είπε και ο αγαπητός βιολιστής. Υποκλίνομαι!

karvouna είπε...

Ορέαι αφήσαι βρε!