Πριν πέντε χρόνια στην Κερκίνη

Εκεί που γυρνοβολάγαμε στις όχθες του Στρυμώνα με τα 4Χ4, 

βλέπομε ένα κοπάδι αλόγατα.

Ξεπεζεύομε για να τα φωτογραφίσομε. ΟΚ, και για να ξεμουδιάσομε τα πίσω πόδια μας.

Εγώ είχα κάνει και κάτι καρούμπαλα από το κοπάνημα στο ΛαντΡόβερ.

Δεν ξέρω αν το ξέρετε αλλά τα άλογα είναι μεγάλες λούγκρες.

Γουστάρουν να ποζάρουν και να φωτογραφίζονται.

Είναι όμορφα και το ξέρουν!

The Next Top Model, λέμε!

Μια καλλονή με άστατη χαίτη ποζάρει στο ηλιοβασίλεμα.

Και ξαφνικά σκάσαν μύτη οι μαλάκες!

Η Κερκίνη χτες

Λίγη ομορφιά μπας και μας φτιάξει το κέφι.
Από τα φιλαράκια μ'.

Κερκίνη

Και πάλι τον Οκτώβριο του 2007.
Εδώ είπα να το κάνω λίγο πιο αρτιστίκ.

Η ξύλινη κατασκευή είναι φράχτης για να μην περνάνε οι βουβάλες.

Στο βάθος ο Στρυμώνας.

Στις λάσπες της Κερκίνης

Μετά τη βόλτα στη λίμνη με τις πλάβες επιβιβαστήκαμε στα τετρακίνητα.
Την επίσκεψη στο βενζινάδικο δεν σας την περιγράφω, απλά θα πω ότι αφού γέμισε τα τρία θηρία, ο βενζινάς τόκλεισε το μαγαζί γιατί είχε αδειάσει οι δεξαμενές του και είχε βγάλει την προίκα της κόρης του!

Δεν είναι στραβός λόγω τέχνης ο ορίζοντας, απλά εγώ τραβούσα φωτογραφίες εν κινήσει...

Κτηνάκι, ε; Πολύ θάθελα να το πάω μια βόλτα.

Μπήκαμε στη λίμνη νότια από το Μανδράκι, δηλαδή εδώ.

«Αχ, νεράκι, να βρέξομε τα τακούνια μας» άκουσα τα λάστιχα να κελαηδούν.

Στη βόρεια πλευρά της λίμνης, η λάσπη που φέρνει ο Στρυμώνας είναι άφθονη.

Και κολλάνε ακόμα και τα καλύτερα 4Χ4.

«Χαροπάλεμα με τη λάσπη!» που λένε κάποιοι.

Στο τέλος της μηχανοκίνητης διαδρομής άρχισε ο περίπατος στο ισάδι.

Κερκίνη, Οκτώβρης 2007

Βόλτα στη μαγευτική μπίχλα της λίμνης με την προστασία και φροντίδα του Οικοπεριηγητή.
Δεν πρόκειται για διαφήμιση αλλά για απλή παραδοχή του γεγονότος.

Ενόψει εξελίξεων

Προσέρχεται το ποίμνιον δια την εκλογήν νέου Ποιμένος.

Από το «Τσοβόλα, δώσ' στα όλα!»...

στο «Τσοβόλα, 8 όλα»! Πρέπει κάποτε και οι δικηγόροι, ιδιαίτερα όταν δεν έχουν οικονομική ανάγκη, να επιλέγουν ποιός θα υπερασπιστούν. Και οι δημοσιογράφοι πρέπει να πάψουν να επικαλούνται «Την Είδηση» όταν μιλάνε για «την Τσέπη» τους.

ΥΓ Αλλά πάλι ο Αντρέας Πετρουλάκης τα είπε καλύτερα.

Το κιτς που απεχθάνομαι

Βρέθηκα πριν λίγο καιρό στις Σέρρες και επισκέφθηκα το χωριό Άγκιστρο, όπου είχα μάθει ότι λειτουργεί μια πολύ ενδιαφέρουσα ιαματική πηγή με εξαίρετο νερό και ένα βυζαντινό κτίσμα από το 1.000 μ.Χ.


Φτάνοντας διαπίστωσα ότι το παλιό κτίσμα είχε κακοσυντηρηθεί και προσαρτηθεί στην μασχάλη ενός πελώριου κιτσαλέου ξενοδοχείου, που καθόλου δεν σεβάστηκε το τοπίο. Τι μπαλκόνια-αεροπλανοφόρα, τι τζαμαρίες για θέα, γμσέτα!


Παρότι ο γύρω χώρος είναι έρημος (πριν λίγα χρόνια υπήρχε δάσος με πουρνάρια όπου επιτρεπόταν και η κατασκήνωση) οι επιχειρηματίες έφκιαξαν ένα πελώριο πάρκινγκ, με άσφαλτο, γκαζόν και μυστήριους φωτισμούς.


Εδώ μια κακότεχνη απεικόνιση της παλαιάς κατάστασης, όπως την βρήκα μέσα στο κιτσαλέο ξενοδοχείο.

Φτού σου, γκαντεμιά!

Έσπασα το σκελετό των γυαλιών μου, που χρησιμοποιώ για τον υπολογιστή καθώς έχουν μειωμένη μυωπία. Κι έχω μείνει με τα γυαλιά, που χρησιμοποιώ για το οδήγημα και το δρόμο και έχουν τους πλήρεις βαθμούς μυωπίας μου. Όσο μεγαλώνω, τόσο πιο περίπλοκες γίνονται οι αισθήσεις μου. Παλιά έβλεπα, άκουγα, μύριζα. Τώρα βλέπω «εάν...», ακούω «εφόσον...» και μυρίζω «σε περίπτωση που...». Γκρρρρρ....

Αρβύλες στην ομίχλη

Στο Μπέλες, φέτος τον Οκτώβρη.

«Δεν ξαναβόσκω άλλες βουβάλες»!

«Θα εκτρέφω μόνο τουρίστες που είναι και πιο βολικοί στο άρμεγμα!». Κάπου στο Μανδράκι Σερρών, στη βόρεια όχθη της λίμνης Κερκίνης, ένας αγρότης αναπροσαρμόζει τις δραστηριότητές του στον 21ο αιώνα.

Θέμα αποχρώσεων.

Το πράσινο συναντάται στη φύση σε όλες τις αποχρώσεις.
Παρά φύσει, η μία απόχρωση του πράσινου πήρε χτες σχεδόν 60%, η άλλη 34% και η τρίτη η μικρότερη σχεδόν 6%.

Η στάση του λωτού.

Πόσοι λωτοφάγοι θα χόρταιναν με τους καρπούς αυτού του δέντρου λωτού; Το συνάντησα στα Άνω Πορρόια Σερρών, φέτος τον Οκτώβρη.

ΥΓ Μην ενοχλείτε το τηλέφωνο της πινακίδας στον κορμό του δέντρου. Δεν πουλάει φρούτα, το οικόπεδο πουλά.

Οργκάνικ Τραντίσιοναλ, Δη Λιτλ Χάρμπουρ

Ωραίο μαγαζάκι στο λιμανάκι Κερκίνης. Κρίμα που ήτανε κλόουζντ...

Τοτέμ

Υπάρχουν ακόμα ινδιάνοι στα βουνά του Μπέλλες. Απλά κρύβονται καλά.

λιανο-παρακλάδια

Από λεύκες.

Μίλα μου για μήλα!

Τα εικονιζόμενα είναι της ποικιλίας Pink Lady αν άκουσα καλά. Σε μια βιολογική φάρμα της Κερκίνης.

Στο βάθος φλαμίνγκος!

Όποιος νομίζει ότι μπορεί να πλησιάσει απαρατήρητος τα φλαμίνγκος, καθώς βόσκουν στις όχθες της Κερκίνης είναι καταδικασμένος να κολλήσει στις λάσπες. Πιστέψτε με, τα πετούμενα ξέρουν πολύ καλά πού νιώθουν ασφαλή και πού όχι.