Με το μυαλό στη Βάλια Κάλντα

Τρίτη 10 Απριλίου 2007

Το σπίτι μου είναι το φρούριό μου, λένε οι Αγγλοι

Εσωτερική αυλίτσα παλιού τουρκόσπιτου σε τουρκομαχαλά της Κομοτηνής. Φωτογραφημένη τον Αύγουστο του 2004 (όπου φύγει-φύγει από την Αθήνα) από το μπαλκόνι πολυκατοικίας, όπου φιλοξενιόμουν. Το έρ'μο το σπιτάκι ήδη πολιορκιόταν από τα τσιμεντένια μεγαθήρια, που στέγαζαν το νεοπλουτισμό χριστιανών και μουσουλμάνων. Αμφιβάλλω αν υπάρχει ακόμη...

Α, γείτονες, δεν θα μας φάτε και την ιστορία μας!

Σύμφωνα με την ελληνική βικιπαίδεια, το κοκορέτσι είναι «παραδοσιακό ελληνικό ψητό φαγητό από εντόσθια ζώων». Στο κάτω-κάτω μέρος του λήμματος έχει και μια ευφυέστατη παραπομπή «Kokoreç, η τουρκική εκδοχή του κοκορετσιού». Σύμφωνα με το λεξικό Τεγόπουλου-Φυτράκη, η λέξη του φαγητού αυτού, που δεν έχει καμία σχέση με κόκορα έτσι κι αλλιώς, προέρχεται από την αλβανική kokoreci. Κι αν λάβομε υπόψη μας ότι τα πλείστα αρνιά που έδωσαν την χμ... γκουχ... πρώτη ύλη ήντουσαν βουλγάρικα ή ρουμάνικα, τι μένει για να συμπληρώσομε τα Βαλκάνια; Η πΓΔΜ; Θα γίνει, λοιπόν, το κοκορέτσι σαν τον μεγΑλέξαντρο αντικείμενο διεθνούς διελκυστίνδας; Κι αντί να τρώμε τα έντερα των αρνιώνε, να φάμε τα άντερά μας ο ένας τ' αλλουνού;

ΥΓ Σκέψεις που έκανα όσο παρατηρούσα να ψήνεται ένα κοκορέτσι που δεν θα έτρωγα. Κλαψ!

Πάς που πάς για ψάρεμα, δεν το φχαριστιέσαι κιόλα;

«Μα ναι, αγάπη μου!... Ναι, για ψάρεμα έχω πάει με τα φιλαράκια... Στην παραλία είμαστε όλη μέρα, μας έχει κάψει ο ήλιος... Θα σου φέρω ψαράκια να μου τα τηγανίσεις, αγαπούλα μου... Ναι, ναι, κι εγώ σ' αγαπάω... Μμμμάκια!» Κλικ!
Φανταστικός τηλεφωνικός διάλογος που μου 'ρθε στο μυαλό, όταν είδα αυτά τα καλάμια ψαρέματος μοναχά τους.

Τουνάιτ γουί ντάιν ιν Ανω Πλάτανος, Αχάια!

Προσοχή στη λεπτομέρεια: το άγαλμα έχει βγει από δύο καλούπια. Ο γύψος του κάτω καλουπιού κιτρίνισε και ξεθώριασε από τον ήλιο!

Φωτογραφίες από τη μερακλήδικη διακόσμηση της εισόδου βίλας με εξαιρετική θέα στον Ανω Πλάτανο Αχαϊας. Το 4Χ4 και το κάμπριο στο υπόγειο γκαράζ δεν φαίνονται αλλά υπάρχουν. Πάσχα 2007.

Τετάρτη 4 Απριλίου 2007

Κλειστόν λόγω Πάσχα!

Να φάμε κάνα κόκκαλο, να το χωνέψομε και πάλι εδώ είμεθα!
Καλήν υγείαν σε όλους και κυρίως σε φίλους καρδγιακούς!

Ρέμα του Φονιά, Σαμοθράκη

Αύγουστος 1999. Ωραία ήτανε.

Σκιές φύλλων σε πανί

Σεπτέμβρης 1999. Κάπου στα Λιόσια, κάτω από ένα πανί που χρησίμευε ως πρόχειρο καταφύγιο των σεισμόπληκτων.

Τρίτη 3 Απριλίου 2007

Για το πεδίον του Άρεως, ρε γμτ!

Σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη από τη σημερινή «Καθημερινή». Λινκ

Εγώ σκύλος είμαι και ως τέτοιος μου αρέσουν τα πάρκα. Ως εκ τούτου, παραλείπω τη συνήθη φωτοπαπαρολογία μου και βάζω έκτακτο δελτίο ειδήσεων, κατ εντολήν του κυβερνοφίλου Πανός και με τη συμμετοχή της καλύτερης Κωλόγριας του κόσμου.

Η συνέλευση της 3 Απριλίου (7:30 μ.μ.) στην Παλιά Αγορά της Κυψέλης είναι το πρώτο μέτρο αντίδρασης στα όσα σχιζοφρενικά συνέβηκαν την Κυριακή 1η Απριλίου στο Πεδίο του Άρεως. Σχετικό κείμενο καταγγελίας:

Με αφορμή τα γεγονότα της δενδροφύτευσης στο Πεδίον του Άρεως της 1/4/07

Καταγγελία Φορέων

Γιατί στην πόλη του τσιμέντου, μια δεντροφύτευση καταλήγει στη σύλληψη τριών πολιτών;

Γιατί μια δεντροφύτευση έξω από μια παράνομη είσοδο του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου η οποία οδηγεί μέσα στο Πάρκο, δηλαδή σε δημόσιο χώρο που ανήκει στην αρμοδιότητα της Υπερνομαρχίας Αθήνας, καταλήγει σε συλλήψεις;

Γιατί έχει το δικαίωμα ο πρόεδρος του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου, κ. Μίνως Κυριακού, και πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής, παράνομα να χτίζει καταπατώντας 5 στρέμματα από το δημόσιο πάρκο, το οποίο ανήκει στην αρμοδιότητα της υπερνομαρχίας Αθήνας, όπως έκανε πριν 7 χρόνια;

Γιατί όταν η Επιτροπή Αγώνα για την Προστασία του Πεδίου του Άρεως, την 1/4/07, φύτεψε δεντράκια έξω από την παράνομη είσοδο της καταπατημένης, από τον κ. Κυριακού, περιοχής, αντιμετώπισε τη βία από τα ΜΑΤ, τα οποία εκτός από τις συλλήψεις φρόντισαν να ξεριζώσουν και τα δεντράκια;

Καταγγέλλουμε την απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ και την παραπομπή στο αυτόφωρο, του Θοδωρή Κοκκινάκη, του Αχιλλέα Σαϊντ και της Μαρίνας Βήχου, τριών μελών της Επιτροπής Αγώνα για την Προστασία του Πεδίου του Άρεως, για «απείθεια κατά της αρχής» και «διακεκριμένη φθορά περιουσίας».

Καταγγέλλουμε αυτή τη δίωξη, που βαραίνει τόσο την κυβέρνηση, όσο και το υπουργείο Δημόσιας Τάξης που εξυπηρετούν διαπλεκόμενα συμφέροντα. Με τη συνενοχή της Yπερνομαρχίας Αθηνών.

Καταγγέλλουμε την επιχειρούμενη ποινικοποίηση και τρομοκράτηση των κατοίκων
της πόλης μας, που διεκδικούν το δημοκρατικό δικαίωμα της υπεράσπισης των ελεύθερων χώρων. Το δικαίωμα για περισσότερο πράσινο.

Απαιτούμε την παύση κάθε ποινικής δίωξης των συλληφθέντων

Απαιτούμε την εφαρμογή των 5 πρωτοκόλλων κατεδάφισης των αυθαιρέτων κτισμάτων του Πανελληνίου, που έχει εκδώσει η Πολεοδομία Αθηνών.

Απαιτούμε να ξαναγίνει το Πάρκο χώρος μας, χώρος αναψυχής, χώρος παιχνιδιού και συνομιλίας, χώρος ανθρώπινος για όλους εμάς, τους κατοίκους αυτής της πόλης.

1.. Επιτροπή αγώνα για την προστασία του Πεδίου του Άρεως
2.. Πρωτοβουλία κατοίκων για τη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης
3.. Συντονιστική επιτροπή της λαϊκής συνέλευσης για το Φιλοπάππου
4.. Πρωτοβουλία επιτροπής κατοίκων για τη διάσωση της «Κολούμπια»
5.. Επιτροπή πολιτών για τη διάσωση του Ελαιώνα
6.. Πρωτοβουλία «Δικαίωμα στην Πόλη»
7.. Συντονιστική επιτροπή συλλόγων και κινήσεων για την προστασία ελεύθερων χώρων της Αθήνας
8.. Παρατηρητήριο ελεύθερων χώρων Αθήνας
9.. Πρωτοβουλία κατοίκων 3ου Διαμερίσματος για την υπογειοποίηση του προαστιακού σιδηροδρόμου
10.. Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή
11.. Πολιτιστικός-Αθλητικός Σύλλογος «ΠΗΓΑΣΟΣ» Νέου Κόσμου
12.. Έλληνες Οικολόγοι Χωρίς Σύνορα
13.. Πολιτιστικός Σύλλογος Κυψέλης
14.. Αγωνιστική Πρωτοβουλία Εξαρχείων
15.. ΒΙΟΖΩ-Πανελ. Ένωση Καταναλωτών "Βιο-Καταναλωτές για Ποιοτική Ζωή"

Με αφορμή τα γεγονότα της δενδροφύτευσης στο Πεδίον του Άρεως της 1/4/07

Λινκ: 1, 2, 3.

Πύργος επόπτης

Δυτικά της Καρδαμύλης, στη μεσσηνιακή Μάνη. Ο πύργος εποπτεύει το μικρό λιμάνι και το νησάκι, στο οποίο υπήρχε παλιά ένα οχυρωμένο αρχοντικό. Τα ερείπιά του διακρίνονται ακόμη. Ο πύργος πάνω στο λόφο δεν ήταν μόνιμη κατοικία, καθώς δεν διαθέτει βοηθητικούς χώρους, αποθήκες, σταύλους κλπ. Πρέπει να ήταν προκεχωρημένο φυλάκιο κοντά στη θάλασσα, για το φόβο των πειρατών (σε περίπτωση που ήταν μη-Μανιάτες) ή των εχθρικών στόλων (σε περίπτωση που έψαχναν Μανιάτες πειρατές). Οι παρούσες σκέψεις δεν είναι προϊόν ιστορικής έρευνας αλλά παράγωγο πολύωρων μπυροσυζητήσεων σε ωραίο εστιατόριο. Πρόσφατα ξαναδιάβασα τη «Μάνη» του Πάτρικ Λη-Φέρμορ, ο οποίος ζει εκεί.

Τοίχοι ναι αλλά όχι ντουβάρια!

Λάφκος, Πήλιο, Πάσχα 1995. Καφενείο στην κεντρική πλατεία.

Παλιός Παντελεήμονας, Όλυμπος. Σεπτέμβριος 1989. Ταβέρνα στην πλατεία.

Μ' αρέσουν οι παλιοί τοίχοι. Έχουν ανομοιομορφίες που μαρτυρούν το ότι φτιάχτηκαν από χέρι κι όχι από μηχανή. Έχουν σημάδια, που δείχνουν τα περάσματα του χρόνου. Ακριβώς όπως είναι και τα ανθρώπινα πρόσωπα. Και κορμιά, βεβαίως. Τα ερείπια, πάλι, με καταθλίβουν.

Δευτέρα 2 Απριλίου 2007

Ανθρώπινο μέτρο

Ναι, καλά καταλάβατε. Μόλις ξέθαψα τα αρνητικά από μια εκδρομή που είχα κάνει το 1989 στον Παλιό Παντελεήμονα Ολύμπου. Θυμάμαι με πολλή αγάπη αυτό το μικρό μαγαζάκι στην πλατεία. Λίγο παρακάτω είναι η βρύση που παγώνει τα καρπούζα...

Τις πταίει; Ο κακός μας ο φλάρος!

«Φλάρος» λέγεται το ανώτατο εξάρτημα της καμινάδας (εδώ, σε ένα σπίτι του Παλιού Παντελέημονα, στον Όλυμπο, είναι πετρόχτιστος και κεραμοσκεπής) , το οποίο αφ' ενός προστατεύει την εστία από τα νερά της βροχής, αφετέρου βοηθάει στο «τράβηγμα» της καμινάδας, δηλαδή στην απαγωγή των καυσαερίων. Στις Κυκλάδες, συνήθως, είναι κεραμικός, ένα παλιό αγγείο με τρύπες.
Εάν ο φλάρος είναι «κακός», ο καπνός πλημμυρίζει το σπίτι και τα μάτια όλων γίνονται κόκκινα, βήχουν κλπ. Τότε, λέμε, τους φταίει ο κακός τους ο φλάρος. Σε μερικές περιπτώσεις, δε, καταριόμασταν κάποιον να έχει κακό φλάρο. Τώρα, τον καταριόμαστε να του καεί το Playstation και το DVD!