Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2007

Μια αλλόκοτη εκκλησία


Είδα το καλοκαίρι αυτή την εκκλησία και δεν καταλάβαινα γρυ. Είναι μεγάλη, δεν είναι κάνα ξωκλήσι, αλλά βρίσκεται μακριά από οποιαδήποτε χωριά. Τι γυρεύει στην ερημιά;


Φαίνεται παλιά και παραδοσιακή αλλά δείχνει κατακαίνουργια.


Αγία Παρασκευή λέγεται και βρίσκεται εδώ, στο δρόμο Πύρρας-Περτουλιού Τρικάλων.


Εχει κανείς καμιάν ιδέα;

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2007

Φατσούλες!




Στη Μεσοχώρα Τρικάλων. Τον Αύγουστο 2007.

Το γεφύρι της Πύλης


Άνευ πιτσιρίκα.


Μετά πιτσιρίκας.

Η Πύλη, παλιότερα Πόρτα, στο νομό Τρικάλων είναι ακριβώς η πύλη προς τον ορεινό όγκο της περιοχής. Το ποτάμι, το οποίο στεφανώνεται από το γεφύρι, λέγεται Πορταΐτικο. Δίπλα υπάρχει το ιστορικό μοναστήρι της Πόρτα-Παναγιάς. Οχι, δεν κατάγονται από ΄κει οι Doors. Για πιό ωραίες φωτό, εδώ.

Προσοχή, κίνδυνος!



Ανηφορίζοντας, φέτος το καλοκαίρι, στο δρόμο Τρικάλων-Άρτας, μέσω Πύλης και Νεράιδας, ένιωσα το αίμα μου να παγώνει όταν έφτασα στη Γρόμπα. Είναι ένα ορεινό πέρασμα, με έναν απίστευτο γκρεμό να ανοίγεται κάτω. Ο δρόμος είναι φαρδύς αλλά δεν έχει άσφαλτο. Ούτε και μπαριέρες διαθέτει ώστε το χειμώνα τα εκχιονιστικά του νομού Τρικάλων να μπορούν να τον καθαρίζουν από το χιόνι, που μερικές χρονιές έχει φτάσει τα 3-4 μέτρα. Πάνω στη στροφή τρία εκκλησάκια μαρτυρούν τον κίνδυνο. Οταν σχολίασα σε ντόπιους τον τρόμο μου, με «παρηγόρησαν» ότι τα δύο οφείλονται σε αυτοκτονίες και το τρίτο σε δολοφονία! Τώρα μάλιστα!

Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2007

Αγώνας για το περιβάλλον σήμερα, ε;

Μαθαίνω πως σήμερα όλα τα μπλογκζ παρουσιάζουν ένα θέμα για το περιβάλλον



Εγώ θα μιλήσω για τα καταστροφικά περιβάλλοντα των κάτωθι εικονιζόμενων Γιώργου (αριστερά με το φιλότιμο και σπινθηροβόλο βλέμμα) και Βαγγέλη (πάντα δεξιά, φυσικά, να φαίνεται το καλό προφίλ!). Οι οποίοι, ως γνωστόν, επειδή τρώνε πολλή πρασινάδα εκπέμπουν μεθάνιο, αέριο που διευρύνει την τρύπα του όζοντος.


Δεξιά, διακρίνεται και ο τρίτος κώλος. Γνωστή φυσιογνωμία μου φαίνεται, που 'λεγε και η Μαρίκα Βασιλειάδου. Πρέπει να είναι του Κώστα.

Το στιγμιότυπο από τη γέφυρα Αλεξίου, πάνω από τον Ασπροπόταμο, μετέπειτα Αχελώο, τον Αύγουστο του 2007. Κοντά στο χωριό Γαρδίκι, ανατολικά των Τζουμέρκων και δυτικά του Κόζιακα.
Αυτά είχα εγώ να πώ για το περιβάλλον.

Κοιμάται κι ονειρεύεται.



Σκύλος --> Ιmaginarium --> «Κοψίδια»
Αυτό πρόσεξα. Ή είχα πιεί;

Zumex όπως Ξεζούμ-ισμα;



Πέρναγα χτες έξω από ένα γιάπικο καφέ, όπου εκτός από τους υπαλλήλους τους στίβουν και πορτοκάλια. Μου έκανε εντύπωση η μάρκα του αποχυμωτή των προτοκαλιών...

Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2007

Πουτ-πουτ-πουτ...



Φλοισβ... φλοισβ...φλοισβ...

Φλατς, φλουτς, πλιτς, σμπλόινγκ!



-Ουάαααααααααα!
-Σσσσσσσσσσσσς!

Φλοισβ... φλοισβ... φλοισβ....



Φλατς, κροοοκ, κροκ, κροκ, φλατς, κροοκ, κροοκ, κροκ.

Βαριέμαι να γράψω σήμερα.

Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2007

Ρίζες



Προσέξτε στην τομή του εδάφους πώς αλληλοδιαπλέκονται οι ρίζες μέσα στο χώμα και συγκρατούν το μαυρόπευκο. Κι ο καθένας ας βγάλει ό,τι διδάγματα θέλει.

Θα πάρετε ένα φρουτάκι;



Είδα το κλαρί να γέρνει από το βάρος των καρπών (κράνα είναι;), στην πλατεία στους Πάδες Ιωαννίνων. Συγκρατήθηκα και είπα να κόψω λίγα την επομένη. Όταν ξύπνησα το πρωί, τα είχαν μαζέψει κάτι ντόπιοι που είχαν έρθει για μια κηδεία. Κι έμεινα με την όρεξη και μια φωτογραφία.

Διάλυμα για διαφημίσεις



Κι εκεί που ταξιδεύαμε στον θεσσαλικό κάμπο και κάναμε μια στάση για κατούρημα και τσιγάρο, βρε αδελφέ, νάσου και η διαφήμιση, πάνω σ' έναν αχερώνα! Το όνομα «Rebel Yell» φαίνεται να έλκει την καταγωγή του από τον αμερικανικό εμφύλιο, αλλά φοβάμαι πως το συγκεκριμένο προϊόν δεν εμφιαλώνεται στο Κεντάκι μα σε κάποια μυστική καβάτζα του κάμπου!

Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2007

Φυλλοβόλο καμπαναριό





Στο υπέροχο χωριό Πάδες Ιωαννίνων. Ανατολικά της Κόνιτσας στις νότιες πλαγιές του Σμόλικα. Όταν με το καλό πάτε, να μείνετε στο «Αρρεναγωγείον», δηλαδή το παλιό σχολείο του χωριού που μετατράπηκε σε ξενώνα. Τηλ & Fax: 2655024687

Ιφιγένεια εν Κάφροις



Εντυπωσιακή παραγωγή χαμηλού προϋπολογισμού που ανέβηκε για μία και μοναδική παράσταση στο αξιόλογο αρχαίο θέατρο Λάρισας τη νύχτα της 9ης προς 10η Αυγούστου 2007. Σκηνοθέτης ήταν καμιά 50αριά καραφάκια τσίπουρα, εκτελεστές αδυσώπητοι η παρέα και μοναδικός θεατής εγώ.

Περ'σότερα για το θέατρο της Λάρ'σας εδώ.