Με το μυαλό στη Βάλια Κάλντα

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2008

Σκοτία

Μην σκοτίζεστε, δεν είναι παρά ένα πολύ κοινό θαμνολούλουδο στη Σκοτία...

Εντάξ' μάθαμε
πώς εννοεί το σεμνά και ταπεινά ο Καραμανλής,
πώς διανέμονταν τα κονδύλια του πολιτισμού,
πώς κάνει τις δουλειές του ο Δημοσιογράφος,
πώς μονιμοποιούνται οι έκτακτοι του Υπ.Πο.,
πώς το τρίβουν το πιπέρι,
πώς δενότανε τ' ατσάλι...

Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2008

Φεγγάρι στο βουνό

Πώπώπώ! Εχουμε ακόμα επτά μήνες για τις διακοπές και ήδη άρχισα να τις λιγουρεύομαι....

Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά...

...ούτε και το 4Χ4 τον «περιπετειάκια». Πέρυσι στο καλοκαίρι ένα παλαιό Renault Clio με αυτόματο κιβώτιο εμφανίστηκε στη Βάλια Κάλντα, ενώ κάποιοι με πανάκριβα τζιπ δεν έλεγαν να ξεκολλήσουν από την άσφαλτο. Πώς; Απλά, ο οδηγός του ήθελε να έρθει.

Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2008

Η μεγαλύτερη δισκόμπαλλα του πλανήτη.

Ετούτο το γκαβλιτσέκι είναι ο Fernsehturm (τηλεοπτικός πύργος) του Βερολίνου. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της πόλης, κοντά στην Alexanderplatz, και χτίστηκε μεταξύ 1965 και 1969, όταν η κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας ήθελε να κάνει την προπαγάνδα της, απέναντι στο Δυτικό Βεολίνο, που ήδη διέθετε τον Funkturm (οικοδομήθηκε το 1924 και το θηρίο άντεξε όλους τους βομβαρδισμούς του Β' Π.Π.!). Ο Fernsehturm, που λέτε, με ύψος 365 μέτρα, διαθέτει ένα σφαιρικό εστιατόριο, οι υαλοπίνακες του οποίου, όταν τις χτυπούσε ο ήλιος, αντανακλούσαν μια σταυροειδή λάμψη. Οι Ανατολικοβερολινέζοι αποκαλούσαν αυτό το φαινόμενο «Η εκδίκηση του Πάπα». Ακόμα το έλεγαν «τηλε-σπαράγγι» και «Αστρο του Θανάτου» από τον κακό τεχνητό δορυφόρο στον «Πόλεμο των Άστρων». Ο Ρόναλντ Ρίγκαν, όμως, σε ένα διάσημο λόγο του στο διαχασμένο Βερολίνο, είπε ότι ακόμα κι αυτός ο πύργος δείχνει την ανάγκη να ξαναχτιστούν οι εκκλησιές! Κι αυτά το 1987, μία 15ετία δηλαδή προτού ο Μπους ξαναρχίσει τις σταυροφορίες.

Κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να πουν απλά ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη δισκόμπαλλα του πλανήτη.

Μνημείο για τους ξεχασμένους.

Τριγυρίζω, μαγιάτικα, στο Βερολίνο. Πάω κι από το Reichstag να δώ το τεράστιο κτίριο-σύμβολο, αναπαλαιωμένο σε όλο του το μεγαλείο. Πάνω από τη δυτική του είσοδο, μια τεράστια επιγραφή «για το γερμανικό λαό» με ψαρώνει. Χαράχτηκε το 1916 και ο Κάιζερ δεν την ήθελε γιατί παραήταν δημοκρατική. Εκεί που χαζεύω τις ουρές των Γερμανών, που περιμένουν ευλαβικά να μπουν στο κτίριο (φαίνονται ακόμα κι από το δορυφόρο!), προσέχω δίπλα μ' ένα μικρό διακριτικό μνημείο, συνταρακτικής απλότητας. Είναι καμιά εκατοστή πλάκες, σαν κάρτες αρχείου (αμάν, αυτοί οι Γερμανοί!), η καθεμιά τους με ένα ονοματεπώνυμο, δύο χρονολογίες, ένα τοπωνύμιο, και ένα όνομα κόμματος. Από αυτό το τελευταίο (KPD και SPD) αντιλαμβανομαι ότι αναφέρεται σε μέλη του προπολεμικού κομουνιστικού ή του σοσιαλιστικού κόμματος Γερμανίας. Από τις χρονολογίες, οι πρώτες ποικίλουν αλλά οι δεύτερες είναι σε δύο χρόνια, 1943 και 1944. Κι αν είχα αμφιβολίες, τα τοπωνύμια μου τις σκότωσαν. Άμα διαβάζεις «Άουσβιτς», «Νταχάου» και «Μπούχενβαλντ», αντιλαμβάνεσαι ότι πρόκειται για μνημείο γερμανών πολιτικών, που βρήκαν το θάνατο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Εκεί που φωτογραφίζω το μνημειάκι, νιώθω κάτι σκιές από πάνω μου: πέντε-έξι ανθρωπόβουνα (και όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν πόσο φειδωλός είμαι στη χρήση αυτής της λέξης!) με μπίρες στα χέρια και συνοφρυωμένο ύφος να με ρωτάνε κάτι σε άπταιστα γερμανικά. Το γυρίζω στα αγγλικά και όταν τους πληροφορώ «εμμμμ, είναι κάποιοι γερμανοί που τίμησαν την πατρίδα τους!» (ναι, έκανα την κότα!), αντιλαμβάνομαι ότι πολύ απλά ήξεραν τόσο λίγα για το παρελθόν τους, που δεν μπορούσα να κάνουν τον λογικό συνειρμό «KPD+1944+Dachau=θάνατος». Απλά, δεν ήξεραν! Όπως δεν ξέρουν οι έλληνες συνομήλικοί τους ποιοί κατέβασαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη κλπ κλπ. Το μνημείο τιμούσε τους 96 βουλευτές που πέθαναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Στην άλλη γωνιά, είναι ένα εξίσου διακριτικό μνημείο για όσους σκοτώθηκαν, προσπαθώντας να διασχίσουν το Τείχος του Βερολίνου.

Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2008

Κρύωσα...

Κάτσε ν΄ανάψομε μια φωτιά, όπως έκαναν τα παιδιά το καλοκαίρι στα Γρεβενά.

Σκάνδαλο στον Αχέροντα...

Η πεδιάδα του Αχέροντα, φωτογραφημένη το καλοκαίρι του 2005. Στο βάθος τα βουνά του Σουλίου, αληθινό φράγμα, με έναν νέο δρόμο-μαχαριά στα πλευρά τους. Μέναμε στο χωριό Σκάνδαλο.

Η κοιλάδα του Αχέροντα, αν και αρκετά τουριστική, είναι εξαιρετικά όμορφη και δροσερή.

Σκάνδαλο, Αχέροντα. Πωπωπω! Όσοι ψάχνουν το DVD του Ζαχόπουλου στο Google, θα περάσουν κι από 'δώ! Αχ, έρωντα!

Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2008

Αμααααάν στο Ομαααααάν!

29 Φεβρουαρίου 2004. Έρημος του Ομάν.

Όπου πετούν οι Γερμανοί

Εικόνες από την περιοχή γύρω από την Potsdamer Platz, στο Βερολίνο, το 1999, όταν μετατρεπόταν από βομβαρδισμένη αλάνα σε hi-tech περιοχή μεγαλοεταιρειών και υπουργείων. Μαθημένος είμαι από εργοτάξια αλλά, αδελφάκι μου, ψάρωσα!

Επάνω, δίπλα στην εμβληματική πύλη του Βραδεμβούργου κτίζεται η νέα αμερικανική πρεσβεία. Οι ΗΠΑ είχαν πιάσει πρώτο τραπέζι πίστα, ενώ η Ελλάδα, αν και διέθετε κτίριο από την προπολεμική περίοδο, δεν έκαμνε τίποτε για να υο ανακαινίσει. Ποιός ξέρει από ποιόν «κουμπάρο» νοίκιαζε...