Η κοινωνία προτίμησε την αποχή

Έστρεψε τα νώτα στην εκλογική διαδικασία και πήγε για μπάνιο.

Αρκετά με τις εκλογές, ας μιλήσουμε για κουρέματα!

Λοιπόν, κουρεύτηκα...
ΣΥΡΙΖΑ!
Ε; Τι λέτε; Μου πάει;

Παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος σήμερα...

Και οι εφημερίδες μας έχουν ταράξει στα οικωλογικά ένθετα.
Κι εγώ ανυπομονώ να ξαναβρεθώ στο φυσικό μου περιβάλλον.

Παλίμψηστο

Όπως έχομε επισημάνει και παλαιότερα, υπάρχει στη γειτονιά μας
τουλάχιστον ένας που γράφει συνθήματα με χιούμορ!
Και με την ελάχιστη προσπάθεια. Δείτε τη λεπτομέρεια κάτω:

Τρείς και μία μείνανε...

Οργασμός στα μπαλκόνια.

Ξεσκιστήκανε μέχρι να βρούν το κουμπί του ψηφοφόρου.
Ο οποίος ξηλώνεται τακτικότατα, εννοείται...

Κάντε το καλό και μην πάτε στο γυαλό!

Ε; ε; ε;

Και σιγά, τώρα, που θάχει μποτιλιάριζμα στο δρόμο, αντηλιακά στην ξαπλώστρα, πίσσα στην άμμο, σαλμονέλα στα σουβλάκια, βάκιλο στα αναψυκτικά, κουνούπια λίγο παραδίπλα, μεθυσμένους γερμανούς στο μπαρ, ξενέρωτους εγγλέζους στην ταβέρνα, χάλι μαύρο, λέμε!

Και μετά βουλιάζομε παρέα όσο θέλετε!

Ωπ! Τι έγινε, ρε παιδιά;

Πέρναγα σήμερα από τη ΓΣΕΕ και την είδα να έχει γίνει κόκκινη,
σαν την εποχή του σχωρεμένου του Μήτσου του Παπαρήγα!
Ε, ρε, χαρές που θάκανε ο Παναγόπουλος... (Για τον Πουπάκη δεν θα πώ τίποτις.)
Μετά θυμήθηκα ότι απόψε έχει προεκλογική συγκέντρωση...
Και πρόσεξα που το πολύγλωσσο (άλατις!) πανό
στα αγγλικά την «αντεπίθεση» τηνε λέει counterattack.
Πιό δόκιμο είναι το counter-offensive, ρε σ'ντρόφια, όπως εδίδαξε κι ο Γκιόργκι Ζούκοφ...

Ένα οικολογικό βιντεάκι που με άρεσε...

...και που βελτίωσε την άποψή μου για τα βουβάλια.

Τελικά...

Ποιός νίκησε τη Χαβάη 5-0;

(επάνω Βοϊδομάτης 2000, κάτω Μεγάλη Πρέσπα 1996)

Πέρυσι...

Στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ.
Μία λεβέντισσα χόρευε το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας.

«Αχ... Παναγιά μου!» που καταλήγει και το κομμάτι...

«Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε...»

Άκου τι είπε το άτομο!

Από τα «μπάνια του λαού» του πατρός
στο «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» του υιού!
Κι άλλο θαλάσσωμα ενόψει!

Δύο χεράκια...

... που ζωγραφίζουν άτσαλα σε μία κόλλα χαρτί.

Κι ένα τεράστιο λαμπερό χαμόγελο!
Κάτι τέτοια φωτεινά διαλείμματα μου δίνουν θάρρος και συνεχίζω...

Ένας φόνος στη γειτονιά μου

Έχω μείνει άφωνος. Χτες το μεσημέρι κάποιος σκότωσε έναν 28χρονο στη γειτονιά μου.
Για προσωπικές διαφορές είπαν! Γνωστοί μεταξύ τους και σε πολύν κόσμο.

Πέρασα το βραδάκι. Οι φίλοι του νεκρού είχαν αφήσει μερικά λουλούδια
και κάτι καφάσια εκεί που είχε χυθεί το αίμα του στην άσφαλτο.

Η αστυνομία είχε χαράξει κύκλους εκεί που έπεσαν οι κάλυκες.

Το αίμα στην άσφαλτο. Τι να πεις;

Γνωστοί και άγνωστοι περνούσαν από το σημείο της δολοφονίας και κοιτούσαν σαν χαμένοι.

Μετά τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, τις ριπές και τη χειροβομβίδα στα ΜΑΤ του Υπ.Πο.,
τη χειροβομβίδα στο Στέκι Μεταναστών, τώρα και τούτο!

Από (όχι και τόσο) άλλη οπτική γωνία εδώ.

Βουνό με βουνό δεν σμίγει...

... αλλά εμείς τα βουνά πρέπει να υποστηριζόμαστε μεταξύ μας.
Δείτε το μπλόγκ της Κίνησης για τη σωτηρία της Γκιώνας!

Ώπ;;;; Τι 'ναι τούτο;;;;

Και τι πάει να πει «... Αλλαγή "μέσα-έξω"»στο ΚΚΕ; Ε;
Χτες είδα πολλές τέτοιες αφίσες κολλημένες στο κέντρο της Αθήνας...
Μπαλαφάρα είναι ή αυτό που λέει το ανέκδοτο
«Τόπιασα το υπονοούμενο, Μήτσο μ΄!»;;;