Να μην προσηλωνόμαστε ούτε στο δέντρο ούτε στο δάσος

Γιατί απέναντί μας θα βρούμε το φορτηγό!
Και με το πιό μάτσο όνομα του κόζμου.

Ξύλοοοοοο!

Δρόμοι με ξυλεπένδυση, πέρυσι το Σεπτέμβρη στο Γράμο, μεταξύ Πάρκου Εθνικής Συμφιλίωσης (μπουαχαχαχά!) και Παλαιάς Κοτύλης.
Νάχαμε μερικά κουτσουράκια τώρα...

Πολύ ξύλο, επίσης, εδώ και εδώ! Της αρκούδας, λέμε!

Κυριακάτικα φύλλα σε σαφή πτώση

Λινκ

See You In Hell

Γιατί όλοι πρέπει να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία. Ακόμη και ο Μπένι!

Μια σοβαρή συζήτηση

Από την έδρα: «Κύριοι, σας καλέσαμε απόψε, προκειμένου να πάρουμε μερικές σοβαρές αποφάσεις. Πρέπει να ψηφίσουμε ποιό θα είναι το μενού των Χριστουγέννων!»

Από το ακροατήριο: «Χριστούγεννα;;;; Γλουγλουγλού!!!!!»

Για μια θέση στον ήλιο

Ένα σκυλάκι πέρυσι στο τέλος καλοκαιριού.

Φρουτάκια Γράμου

Να τρών' οι αρκούδες και να ευφραίνουνται! Τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 2010.

Στριμωγμένες καταστάσεις. Ας προσαρμοστούμε!

Στα τέλη Οκτώβρη, όταν πήγα για λίγες μέρες στο χωριό μου, ο σκύλαρος έσπευσε να βουτήξει στον κοντινό καταρράκτη. Όταν επέστρεψε, δεν θέλησε να μπει στο σπίτι, όπου είχε ζέστα αλλά έκατσε έξω με την παρέα. Για να μην κρυώνει, βολεύτηκε όπως-όπως πάνω σε μια σκούπα. Το πώς τα κατάφερε παραμένει μυστήριο.

Μια υποτακτική για τους υποταγμένους

Το σύνθημα αυτό, στην οδό Τσαμαδού, στα Εξάρχεια, το έβλεπα επί χρόνια και για να πούμε την αλήθεια δεν μου πολυάρεσε. Δεν το εύρισκα, άλλωστε, και αρκετά πνευματώδες.
Ώσπου πρόσεξα εκείνο το μικρό «η» στο να ταΐσης»...

Μια μελαγχολική λάμψη του φθινοπώρου

Το πλατανάκι στο απέναντι σπίτι (στο χωργιό μου) αντιστέκεται πειζματικά στην επιβολή των νέων μέτρων.

Άνοδος και πτώση ενός ήλιου

Στα τέλη Αυγούστου

Στα τέλη Οκτώβρη

Διάλειμα ολίγων ημερών

Αφού ο φίλος μου, ο Aris έβγαλε τσίπουρο και μεζεδάκι,
λέω να τηνε κάνω κι εγώ λίγες μέρες, μπας και γλιτώσω το κούρεμα.

Αφήνω, λοιπόν, την Αθήνα και πάω στο χωριό μου, να βρώ τους παιδικούς μου φίλους.

Από πλατεία δεν πάμε κι άσκημα (κλικ να μεγαλώσει η πανοραμική φωτό)

Να πιώ νεράκι από τη βρύση (καλά, όχι την εικονιζόμενη)

Να περπατήσω (Οk, με το αμάξι) στο δάσος

Να χαζέψω κάνα έλατο.

Κι όσο για το κούρεμα του χρέους; Άστο να κουρεύεται!

Το εντελώς πιο αρνητικό γκράφιτι στα Εξάρχεια

το «θετικό»

και το «αρνητικό» του.
Στην οδό Μεσολογγίου, φυσικά.

Αλλο αρνητικό γκράφιτι κι άλλο ένα.

«Think outside the box» λένε οι Αμερικάνοι

... αλλά στις μέρες μας καλό είναι νάχεις κι ένα χαρτόκουτο για να κοιμάσαι.

Μερικοί σκύλοι που θα ΄θελα να ξαναδώ.

«Μεζεδάκια; Άκουσα "μεζεδάκια"; Ποιός είπε για μεζεδάκια;»
Μια αγαπησιάρα σκυλίτσα στην Παναγιούδα Λέσβου το καλοκαίρι του 2009.

«Δεν μου λες... αυτός ο μυστήριος που μυρίζει συνέχεια τον πισινό μου δικός σου είναι;»
Ένας υπέροχος κούταβος στην Καλή Βρύση Γράμου το καλοκαίρι του 2010.

Αδέσποτα από την Καλή Βρύση, επίσης.

«Ε, αφού αυτοί οι αλήτες κοιμούνται έτσι, θα κοιμηθώ κι εγώ κουλουριασμένος.

Ωχ, δεν βολεύει, εγώ έχω κοιλιά...»