Η Κερκίνη χτες

Λίγη ομορφιά μπας και μας φτιάξει το κέφι.
Από τα φιλαράκια μ'.

Τα καλοβολεμένα ρετιρέ

Ο Αποπάνω: «Όχι μόνο έχω θέα και βλέπω πού πηγαίνουμε αλλά επιπλέον προστατεύω τη σκεπή σου από χιονοπτώσεις, τυφώνες και άλλα καιρικά φαινόμενα...»

Ο Αποκάτω: «Με καταπιέζεις, ρε συ...»
Λινκ

Ρίγκορ Μόρτης

Τσιπούρες στον Πειραιά, σήμερα. Δεν πρόσεξα αν είχαν και μουστάκι...
Wikipedia.

Η Κόκκινη Βρύση στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης

Βρίσκεται εδώ επί της οδού Ακροπόλεως. Έχει δώσει το όνομά της σ' ολόκληρη της γειτονιά. Στην πρόσοψή της γράφει επάνω στα αραβικά ένα απόσπασμα από το Κοράνι ότι το νερό είναι πηγή της ζωής κι από κάτω στα παλιά τούρκικα «Αυτή είναι η βρύση της μακαρίτισας Ναμικά Χανούμ, εγγονής του μουφτή Ιμπραήμ Μπέη. [πείτε] μια φατίχα [κορανικό εδάφιο] για την ψυχή της. Έτος 1328 [1910].»
Έτσι, ο μουφτής την έχτισε στη μνήμη της εγγονής του, που προφανώς πέθανε νέα, και μετά από δύο χρόνια έφυγε πρόσφυγας. Έναν αιώνα αργότερα, η βρύση στέκει ακόμη. Βανδαλισμένη από κάφρους αλλά πάντα όμορφη. Μπροστά της υπάρχει ένα πλατάνι, που μοιάζει συνομήλικό της.

ΥΓ. Η βρύση ονομάτισε ολόκληρη τη γειτονιά που κάποτε ύδρευε. Τώρα βλέπω στις πινακίδες των λεωφορείων αναγγελίες για στάσεις όπως Ikea, Media Markt, Lidl και ξερνάω...

Σιδηροδρομικό Μουσείο Καλαμάτας, μέρος Γ'

Η είσοδος από το νοτιά. Έχει και πάπιες!

Παροχή νερού για τους λέβητες

Σπασμένα τζάμια και αδυσώπητες ερωτήσεις

Υδατόπυργος

Ένας ωραίος γερανός

Η θέση οδήγησης της ατμομηχανής

Ωραία μούρη ατμομηχανής. Απορώ που δεν την εμουτζούρωσαν

Εσωτερικό βαγονιού. Το κίτρινο μπουκάλι με το «ξινό» υποδεικνύει πως μαζεύονται πρεζόνια.
Ηρωινομανείς στην Καλαμάτα; Κι όμως γίνεται!

Ανάγλυφη επιγραφή στο μαντέμι του γερανού (λίγο παραπάνω).
Προφανώς ήταν από τη μικρή γραμμή που εξυπηρετούσε τις αλυκές Μεσολογγίου.

Το σήμα του μουσείου.

Παλιό ξύλινο βαγόνι με τη σκοπιά για το χειριστή φρένων στο τέλος του συρμού.

Σιδηροδρομικό Μουσείο Καλαμάτας, μέρος Β'. Όπως βανδαλισμοί.

«Η Ελλάδα θέλει πατριώτες» γράψαν οι ανεγκέφαλοι, που τσοντάραν και τη σβάστικα.
Ναι όντως, δεν χρειάζεται τα εγγόνια του Τσολάκογλου.
Όποιον μανδυα κι αν φοράνε αυτά.

Καλ-ομελέτα κι έρχεται!

Σιδηροδρομικό Μουσείο Καλαμάτας, μέρος Α'

Τώρα που πάνε να πουλήσουν τον πατέρα τους και τη μάνα τους
ή μάλλον την ΤρενΟΣΕ, ας θυμηθούμε τι είχαμε και τι χάσαμε.

Έρωτες κερδισμένοι και χαμένοι

Μια ντρεζίνα

Ο παλιός σταθ(ι)μός.

Το μουσείο βρίσκεται εδώ.
Περισσότεραι πλεροφορίαι εδώ.
Αφιερωμένο στο φιλαράκι μου!

Μια γάτα πάνω σε μια καφετιέρα

Η γάτα Χαράλαμπος στη Σαλλονίκη πριν κάτι μέρες. Σε τι κόσμο ζούμε;

Σαράφης· στα Τρίκαλα

Τι να ξέρει άραγε ο νεαρός μετανάστης για το μπρούτζινο στρατηγό;

Αναρχοκτηνοτρόφοι Θεσσαλίας...

... είναι σαφώς κατά των κομμάτων!

Ενας ήρως με λιονταριού ψυχή (και όχι μόνον)

Τι να κλάσουνε οι Εγγλέζοι με το Ριχάρδο το Λεοντόκαρδο, τι να μας πούνε και οι έρμοι οι Βέλγοι με το Μάνεκεν Πις. στα Τρίκαλα έχομε τον Ασπροποταμίτη αρματωλό Χριστόδουλο Χατζηπέτρο. Που κατ'ράει τους εχθρούς του και μαραίνουνται!

Διαφορές των δύο φύλων/Ορισμοί

Γυναικεία αντίληψη για την τακτοποίηση του αντίσκηνου και του νοικοκυριού του.

Η ανδρική αντίληψη επί του ιδίου θέματος.

Και τώρα ένα κοινωνικό μύνημα με ευαισθησία, αλληλεγγύη και τρυφερότητα

Δεν είναι καλαμπούρι!

Μια μέρα στα δικαστήρια

Ζήλεψα τους σκύλους που λιάζονταν αμέριμνοι.

Χάζεψα το γαλάζιο ουρανό

Έμαθα την ιστορία του Πασχάλη, ο οποίος λόγω κρίσης βρέθηκε έκθετος στα δικαστήρια.

Τα 'πα με τον κύριο Πρόεδρο. Το κύρος, του οποίου, είναι αδιαμφισβήτητο.

Και, τελικά, το κέφι μου βελτιώθηκε όταν είδα το χαμόγελο της μικρής Μυρσίνης.

Τσακαλάκι σκέτο, λέμε!