Μαζεύομε τα λουλουδάκια του, τα αφήνομε ένα μήνα σε λάδι, και το προϊόν το χρησιμοποιούμε για τοπικές επαλείψεις σε πληγές, καψίματα και μώλωπες.
Με τόσο ξύλο που πέφτει τελευταίως, ανάρπαστο θα γίνει λέμε!
Για τους αγγλομαθείς και εδώ!
Μαζεύομε τα λουλουδάκια του, τα αφήνομε ένα μήνα σε λάδι, και το προϊόν το χρησιμοποιούμε για τοπικές επαλείψεις σε πληγές, καψίματα και μώλωπες.
Με τόσο ξύλο που πέφτει τελευταίως, ανάρπαστο θα γίνει λέμε!
Για τους αγγλομαθείς και εδώ!
Χάζευα στην Καστοριά το μνημείο των Ποντίων προσφύγων. Παγκάκι για περιστέρια έχει γίνει. Ή μάλλον τουαλέτα για όλα τα πετούμενα της λίμνης, όπως φαίνεται και στη φωτό. Τόξερα πως τα αγάλματα τα θένε μόνο για να τα εγκαινιάσουν και μετά τα αφήνουν στη μοίρα τους. Αλλά όχι κι έτσι! Χάθηκε ένα πιεστικό του Δήμου;
Και να πείς πως δεν έχουν τα περιστέρια και οι γλάροι πού να πάνε να κάνουν την ανάγκη τους; Λίγο παρακάτω είναι η προτομή του Παύλου του Α΄, βασιλέως των Ελλήνων και νικητού του Εμφυλίου.
Δεν πιστεύω στη μετεμψύχωση αλλά μου φαίνεται πως μερικά περιστέρια ήξεραν καλά πού έχεζαν...
Χτες, εκεί που χάζευα τις κεραίες της τηλεόρασης, ήρθαν οι επισκέψεις. Ηρθε ο πιο σοβαρός άνθρωπος του κόζμου.

Κι αφού τα σκούπισε όλα, είπε να ασχοληθεί με την πανίδα του σπιτιού, η οποία -σκανδαλισμένη- έκανε πως τον αγνοούσε. Μέχρι που του έριξε μια γλυψά στη μούρη, πούταν όλη δικιά του!
Και μετά μου πόζαρε για μια αναμνηστική φωτογραφία! «ΝΑΙ, ΡΕ, ΜΠΑΟΓΚ!» και σας δείχνουμε και τα δόντια μας! Ioannis Scordo φάε τη σκόνη του μπέμπη!
Βλέπω από το μπαλκόνι μου ολίγη από Ακρόπολη, πίσω από ένα άθλιο πανωσήκωμα...
Άμα έχει διαύγεια η ατιμόσφαιρα βλέπω το φουγάρο στο Κερατσίνι.
Επίσης βλέπω ολίγη από Φιλοπάππου και Αστεροσκοπείο! Εντάξει, λίγο από το ένα, λίγο από το άλλο, όλο και κάτι μαζεύεται!
Διαβάζω στο σάιτ του 9.84 για την υπόθεση των δέντρων ότι ο δήμαρχος κάνει λόγο για αντικατάσταση των δέντρων «που αφαιρέθηκαν» (ρε, τα αφηρημένα που δεν προσέχουν και θα τα πατήσει κάνα αυτοκίνητο!) . Στο ίδιο λινκ, φυσικά, ανακοινώνεται η έγκριση κοπής 12 δέντρων και όχι 45. Χτες, στο προηγούμενο ποστ, ένας φίλος, επεσήμανε ότι σύμφωνα με δηλώσεις των ιδίων πηγών, τα «δέντρα απομακρύνθηκαν» και βέβαια άρχισαν τα σχόλια για τους νεολογισμούς που επιστρατεύουνται, προκειμένου να μην ειπωθεί η λέξη «κόπηκαν». Στο «Βηματοδότη» του σημερινού «Βήματος» διαβάζω πως τα δέντρα που «απομακρύνονται/αφαιρούνται» μεταφυτεύονται, λένε συνεργάτες του δημάρχου, στο φυτώριο του Γουδή. Ποιά; Αυτά; Είπαμε, ρε μάγκες, να λέτε ψέμματα αλλά όχι κι έτσι! Χειρότερα κι από το «Newspeak» του 1984, που όπως επεσήμανε ο e_γκουρού μου, δεν είναι τίποτε μπροστά στον 9.84...
Διαβάζω ότι ο δήμαρχος Αθηναίων, που τσαλάκωνε τα πουκάμισά του για το πλαστικό δέντρο της πλατείας Συντάγματος, έκοψε σήμερα 44 υπεραιωνόβια πεύκα από το πάρκο της γωνίας Κύπρου και Πατησίων. Επίσης, έστειλε τις μπουλντοζες του και στο Άλσος Παγκρατίου. Μην έχοντας τίποτε άλλο, του χαρίzω μία κουράδα αρκούδας, που εντόπισα πέρυσι το καλοκαίρι στη Σλίμνιτσα Γράμου και του εύχομαι «Καλήν όρεξη!» με την ελπίδα κάποτε να γευτεί αυτό το σπάνιο έδεσμα κατευθείαν από την πηγή του.
Μέχρι πριν λίγα χρόνια το χωριό είχε μόνο ένα φυλάκιο του στρατού. Και πολλά ερειπωμένα σπίτια. Τώρα ξαναστήνεται... Φυσικά, δεν είναι πλέον χωριό κτηνοτρόφων αλλά χωριό συνταξιούχων. Στην ταβέρνα του (διακρίνεται στο λινκ από την κεραμοσκεπή σε σχήμα Π, γύρω από την αυλή, πολλοί ταξιδιώτες, όλων των εποχών, χαράζουν με τα κλειδιά τους το όνομά τους στις ξυλοδεσιές της στέγης...
«Γιατί δεν τον βοηθάνε τα γαϊδούρια;» αναρωτήθηκα, βλέποντας φευγαλέα δύο ζευγαράκια πάνω στο φορτηγό να γλεντοκοπάνε κι έναν ταλαίπωρο να ξεφορτώνει αγκομαχώντας.
Και θυμήθηκα ένα κείμενο της Έλενας Ακρίτα που έλεγε ότι θάθελε να ζει στη διαφήμιση, όπου όλα τα ζευγάρια είναι όμορφα κι ερωτευμένα, όλα τα ψυγεία γεμάτα, κανένα μωρό δεν αρρωσταίνει και δεν χέζεται και όλα τα παράθυρα έχουν θέα στο απάτητο βουνό ή την πιο υπέροχη θάλασσα. Γκρρρρρρρρρρρ...

