Επιστροφή στην πραγματικότητα

Φεύγεις για 10 μέρες, να καθαρίσει το μυαλό σου από τη λάσπη,
να ξεπλύνεις την ψυχή σου από το βούρκο.
Και, επιστρέφοντας ανανεωμένος, διαπιστώνεις ότι τίποτα δεν άλλαξε.

Οι συμβολικές φωτό απ' εδώ.

Εκτός δικτύου

Το μπλόγκ αράχνιασε και λέει να φύγει μερικές ημέρες,
κάνοντας χρήση της νόμιμης άδειάς του.

Ως εκ τούτου, τα σχόλια μπαίνουν στο μοντερέισο.
Τα λέμε σε 10 μέρες.

Ατιμωτική αποστρατεία, συνέχεια

Πριν 12 χρόνια είχα δει τα αντίστοιχα κατασχεμένα δουλεμπορικά
έξω από το Λιμεναρχείο Χίου. Ξύλινα σκαριά τα περισσότερα.

Το καλοκαίρι του 2009 είδα αυτά τα κατασχεμένα
δουλεμπορικά έξω από το Λιμεναρχείο Μυτιλήνης.

Φτηνά πλαστικά σκάφη μιάς χρήσης, προορισμένα
για την βαριά βιομηχανία της μετανάστευσης.

Ξύνουμε τα νύχια μας εμείς...

Τα ξύνουν και οι αρκούδες στις κολόνες του Γράμου.
Την πρώτη φορά που μου έδειξαν τις νυχιές,
νόμισα ότι ήταν τσεκουριές!

Ένας (όχι θαλασσινός αλλά βλάχος) άγιος στο βουνό

Στο δρόμο Περιβόλι-Γρεβενά αποκλείεται να μην προσέξεις
τους δίδυμους τρούλους του Αγίου Νικολάου. Κάπου εδώ.

Υπάρχουν πληροφορίες ότι τον 17ο αιώνα ήταν μοναστήρι.
Τότε που το Περιβόλι βρισκόταν στα μεγαλεία του
και οι Βλάχοι σε πλήρη ακμή.
Το βέβαιο είναι πως την τωρινή της μορφή η εκκλησία
την πήρε στις αρχές του 20ου αιώνα
και πως πρόσφατα αναστηλώθηκε.

Απέναντι, υπάρχει μια παλιά βρύση,
αναπαλαιωμένη με μπόλικη πέτρα.

Οι τρούλοι του πολύ μου αρέσουν.
Δεν είναι τόσο θεαματικοί ή τόσο δραματικοί
αλλά είναι απλοί και γι' αυτό όμορφοι.

Η στέγη, τέλεια αρμολογημένη από ντόπια πλάκα.

Η αυλή της εκκλησίας είναι υπέροχη.
Καταπράσινη Αύγουστο μήνα.

Εχει και μια πηγή με κρύο νερό, να σου πέφτουν τα δόντια.

Το περιβάλλον δεν επιβαρύνεται από περιττά κτίσματα, πχ, καμπαναριά.

Και, φυσικά, έχει πολλά μοβ γαϊδουράγκαθα.

Αυτά κατόπιν υποδείξεως φίλων, μπας και ξεπεράσω τη μελαγχολία μου των ημερών.


ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ Σεπτεμβρίου 2013

Πιθανότατα το μοναστήρι δεν έχει καμία σχέση με τον γνωστό Άη-Νικόλα αλλά με τον μόνο Βλάχο άγιο, το νεομάρτυρα Νικόλαο του Μετσόβου, που βρήκε το θάνατο στην πυρά το 1617 , στην κεντρική πλατεία των Τρικάλων.
Νεομάρτυς Νικόλαος Μπασδάνης ή Βλαχονικόλας ή Εξηντατρίχης!

Γλάροι

Από τη συγκέντρωση έξω από την καμμένη τράπεζα

Πήγα κι εγώ χθες στη συγκέντρωση έξω από την καμμένη τράπεζα στη Σταδίου.
Μαζεύτηκε καμιά χιλιάδα κόσμος.

Θλίψη για τους αδικοχαμένους, αδιαφορία για τους εξαθλιωμένους.

Φυσικά και υπήρχαν πολλά σημειώματα από ακροδεξιούς ή και συνωμοσιολόγους.

Και βέβαια δεν μπορούσε να λείπει ο χακεμένος Ισοκράτης

Περισσότερα επ' αυτού από τον Αρμόδιο (αν και όχι Αριστογείτονα)

Η άποψή μου, όπως την συνέταξε ένας ευαίσθητος και μορφωμένος φίλος μου.

Κι άλλη μια από άλλον έναν αγαπημένο φίλο.

Αναδημοσίευση
Κι αναδημοσίευση

Η κρίση άρχισε!

Καταρχάς με την υποβάθμιση των συγκοινωνιών με την νησιωτική Ελλάδα...

Επίθεση στο Στέκι Μεταναστών

Χτες, καθώς παγωμένοι προσπαθούσαμε να καταλάβουμε
πόση αλήθεια έκρυβαν τα μαύρα μαντάτα,
το Στέκι Μεταναστών της οδού Τσαμαδού
ήταν αποκλεισμένο από διμοιρίες ΜΑΤ.
Μόλις αποχώρησαν, εμφανίστηκε μία συμμορία Δέλτα,
η οποία επέδραμε στον πρώτο όροφο του Στεκιού.
Χτύπησαν στο πρόσωπο έναν σύντροφο που στεκόταν στην είσοδο.
Κι ανέβηκαν τις σκάλες, ουρλιάζοντας.
Έσπασαν την τζαμόπορτα στο κεφαλόσκαλο και μπήκαν μέσα.

Έκαναν σμπαράλια τα τζάμια στις αίθουσες όπου διδάσκονται ελληνικά οι μετανάστες.

Τραυμάτισαν στους βραχίονες μία συντρόφισσα, η οποία προσπάθησε να τους εμποδίσει.

Τα αίματα από το πάνω μπαλκόνι έσταξαν στο στέγαστρο του υπογείου.

Πέταξαν όλα τα χαρτιά κάτω και έφυγαν, παίρνοντας ως «λάφυρο» μία σημαία.
Σαν γνήσιοι χούλιγκαν που είναι...

Μέρες χούντας ΔΝΤ και νεοφιλελευθερισμού.

Το Στέκι των Μεταναστών: «'Ενας μικρός κόσμος που χωρά πολλούς κόσμους»

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Ήρθαν και φωτό από το μπαλκόνι

(μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι!)

Φρενάρουν μπροστά στον ανυποψίαστο περαστικό κι επιτίθενται

στον σύντροφο (με το κόκκινο σακίδιο) στην πόρτα.

Γκλόμπ σηκωμένα, πέντε εναντίον ενός.

Μηχανάκια πεσμένα κάτω από τη μανία της αληταρίας.

Αναχώρηση ύστερα από τις καταστροφές που προκάλεσαν παραπάνω

Πεταμένα πανώ και σημαίες.

Πώς επέρασα την Πρωτομαγιά μου

Είπα να φύγω λίγο απ' τα Εξάρχεια.
Πήγα στη Φωκίωνος Νέγρη να πώ ένα «γειά» σ' ένα φίλο.
Και μετά κατηφόρισα κατά την κατειλημμένη Αγορά.

Εκεί έκαναν τραπέζι για οικονομική ενίσχυση οι Φιλιππινέζοι μετανάστες.

Προσέξτε το πανό, επάνω. Το σχέδιο του σας φαίνεται λίγο λειψό;
Δείτε και την κάτω φωτογραφία της λεπτομέρειας.
Ο/η οικιακή βοηθός είναι ένα αόρατο φάντασμα;

Η μπάντα.

Λεπτομέρειες για το ντεκόρ από πάνω, εδώ.

Όλα εξελίσσονταν υπό το άγρυπνό βλέμμα της γάτας οικοδέσποινας,
η οποία είχε κατσικωθεί στο σκαμνάκι της και δεν έλεγε να ξεκουνήσει.

Χορέψαμε, φάγαμε, ήπιαμε
γιατί η φτώχεια θέλει καλοπέραση
και το ΔουΝουΤου στολίδι...