Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2009

Κουράστηκα να τριγυρνώ! Χρειάζομαι ένα σπίτι...

Το πρωτοείδα πέρυσι.
Στο δρόμο Καστοριάς-Νεστορίου, εδώ (φαίνεται και η πισίνα με το γεφυράκι!)
Δεν το φωτογράφισα. Τα μάτια μου είχαν βουρκώσει από το κάλλος.
Επάνω, η είσοδος, δυτικά.

Φέτος όμως τα κατάφερα. Εδώ, η νοτιοδυτική όψη.


Γενικευμένη νότια όψη, με τις γύψινες κολόνες,
οι οποίες στην κορυφή τους έχουν «αναμονές»!

Νότια όψη. Προσοχή στις κουβέρτες και τα βαρέλια!


Λεπτομέρεια της εισόδου (δυτικά). Προσοχή στην ψευδοτσόπερ μοτοσικλέτα, στο αστέρι της Βεργίνας, στο μωβ φεμινί χρώμα του τοίχου, στο αέτωμα με καστοριανή επένδυση και στα λουλουδικά, λέμε!


Η πισίνα με το γεφυράκι και στο βάθος δεξιά μία ντάνα με πλαστικές καρέκλες.


Γενικευμένη όψη από τα βόρεια. Προσοχή στο σταροχώραφο, στο πρώτο πλάνο!

UPDATE: το καλό σάιτ Σκυλόπιτο ενέταξε το αρχιτεκτόνημα αυτό στο πάνθεόν του!

Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2009

Τέλειωσαν οι διακοπές!

Οριστικώς και αμετακλήτως! Κλάψ!

Ο σκύλος του Ποταμάκι Ζεστό!


Έπεσαν πρόσφατα στα χέρια μου κάτι παλιοί χάρτες της
Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού.
Μετά φρίκης διαπίστωσα ότι την Βάλια Κάλντα την έχουν (κακο)μεταφράσει ως «Ποταμάκι Ζεστό»! Και την Τσούκα Ρόσια ως «Κοκκινόραχη»!


Άιντε, τώρα, να πάς σε κάνα Βλάχο και να τονε ρωτήσει το δρόμο για το Ποταμάκι Ζεστό!
Θα σε αρχίσει με τη γκλίτσα και πού σε πονεί και πού σε σφάζει...
Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει ο στρατός, λένε.
Κι εκεί που τελειώνει η γεωγραφία επίσης!

Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2009

Πέμπτη 23 Ιουλίου 2009

Έφυγα! Απέδρασα! Την έκανα!


Το παρόν ιστολόγιο θα αργήσει πολύ να ενημερωθεί. Θα λείπω στα όρη και τα βουνά.
Όσοι έχετε το τηλέφωνό μου, να θυμάστε πως εκεί που θα βοσκάω δεν πιάνει παντού σήμα.
Θα τα πούμε «ξέρετε-πού»!
ΥΓ. Έβαλα moderation στα σχόλια.

Τρίτη 21 Ιουλίου 2009

Πριν σαραντατέσσερα χρόνια

Ανεπιθύμητος ήταν.
Ύποπτος για αριστερίστικες παρεκκλίσεις,
υποψήφιος για διαγραφή.
Με το θάνατό του, όμως, ο Σωτήρης Πέτρουλας έγινε σύμβολο...


Πέμπτη 16 Ιουλίου 2009

Περιμένοντας την αναχώρηση (7+1)


Μέχρι να επανέλθω στο φυσικό μου περιβάλλον...


...θα συνεχίσω να αισθάνομαι κάπως έτσι.

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2009

17 και μία μείνανε ... για τις διακοπές!


Πρώτα μια βδομαδίτσα στη Μεσοχώρα Τρικάλων (εδώ!) και μετά
φεύγομε για Βάλια Κάλντα και το εικονιζόμενο Αρκουδόρεμα!

Τι είδα και τι άκουσα στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ

Χάρηκα που είδα τα όμορφα παιδιά που απέκτησαν οι φίλοι μου.

Αστέρι η μικρή, λέμε!


Τα γλυκά που πούλαγαν οι Αιγύπτιοι. Δεν τα δοκίμασα. Δυστυχώς...


Τους Melody Vice.


Τον Παναγιώτη Τσεβά, δαιμόνιο ενορχηστρωτή του Χατζιδάκι.


Το φεγγαράκι που έβγαινε από τον Υμηττό.


Την Εύα Ιεροπούλου και την οικογένειά της, που απέδωσαν καταπληκτικά
ένα μελοποιημένο παιδικό παραμύθι της ίδιας. Το όνομα του συγκροτήματος;
Family Sound Machine!


Έναν εκκολαπτόμενο καλλιτέχνη που καθόταν πάνω στα ηχεία και είχε τσακίσει το τουμπερλέκι του!


Και βέβαια τη Ματούλα, που την είχαν πλαισιώσει ισότιμα (προς τιμήν τους!) η Μάρθα Φριτζήλα και ο Φοίβος Δεληβοριάς, ανασταίνοντας πολλά τραγούδια του Χατζιδάκι.
Πρέπει να έχουν περάσει τουλάχιστον 40 χρόνια, από τότε που κόσμος χόρεψε μαζικά τα «Παιδιά του Πειραιά»! Αλλά σε τι εκτέλεση!




Παρασκευή 3 Ιουλίου 2009

Από τις προετοιμασίες του 14ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ που αρχίζει σήμερα

Κάπως έτσι πρέπει να ονειρεύεται την Αθήνα, ο κυρ Δήμαρχός της.

Από το περίπτερο των «Πίσω Θρανίων», των δασκάλων που
δέκα χρόνια τώρα διδάσκουν δωρεάν ελληνικά σε μετανάστες.

Ευρηματικόν σύνθημα που όλους/ες μας ενώνει...

Οι μαστόροι εν δράσει

Πολυεθνικόν συνεργείον ανάρτησης πανώ.


Ευγενής προσφορά του δήμου Ρέντη (Are you Ready to Rock?)
μπας και κατακάτσει η σκόνη των αιώνων.


Θάχει και φεγγαράκι, λέμε!

Σκηνές πανικού στο στρατηγείο

Προετοιμασία των περιπτέρων

Πανστρατιά στην προετοιμασία.
Ανεξαρτήτως ηλικίας και αριθμού ποδιών...

Για να δείτε τα πού, πώς και τι, ζουπήξτε εδώ