Ένα τρόλλ στα Γρεβενά

Στο δρόμο από του Ζιάκα προς το Σπήλαιο. 

Παλιότερα αγαπημένα τρόλλ στο Γράμο και στο Πήλιο

Κάααγκελα, κάαααγκελα, κάααγκελα παντούυυυ

...σώβρακα και φανέλες

Εντάξει, και καλτσάκια

Κι άλλες ζουγραφιές

Επάνω, ο στάβλος στο καταφύγιο Βάλια Κάλντα.

Το ξεκίνησα με ακουαρέλες και το ραφινάρισα με μαρκαδοράκια αργότερα

γιατί είναι επικίνδυνο να χρησιμοποιείς μαρκαδόρους εκεί που παίζουν παιδιά.

Κάτω, νέα επεξεργασία μιας παλιά ιδέας. 1 και 2

Ένας σκύλος και μια σκύλα

Φέτος γνώρισα αυτόν τον γλυκύτατο κεφάλα

Ο Κίκος είναι μπασταρδολαμπραντοποιμενικός.

Κάνει παρέα με τη Λίζα, η οποία είναι μεγάλη φλούφα αλλά παλιοχαρακτήρας

Το βλέμμα του Κίκου μου θύμιζε τον δικό μου

 

«Κόφ'τις χαζομάρες, ρε μάστορα, και δώσ' μας κάνα κοψίδι»

Μην την πατήσεις!

Τέλη Ιούλη ξαναβρεθήκαμε στη Βοβούσα.

 Μια μέρα αποφασίσαμε με τον Άρη να πάμε στον Γυφτόκαμπο,

να δούμε τις καλύβες των Σαρακατσάνων.

Αλλά όχι από την άσφαλτο μα από τον χωματόδρομο μέσω Μόρφας.

Κοπανιόμασταν για ώρα στα βράχια (εμένα δεν κούμπωνε και η ζώνη ασφαλείας και χοροπήδαγα σαν το στραγάλι στη σφυρίχτρα) μέχρι που βλέπομε ένα κοπάδι γελάδια.

Σταματάμε, ανταλλάζουμε δυό κουβέντες με τον Αλβανό τσοπανάκο

και συνεχίζουμε. Παρακάτω, το υπόλοιπο κοπάδι με άλλον έναν τσοπανάκο.

Λίγα χιλιόμετρα παρακάτω, στα δεξιά μας βλέπουμε και το μαντρί. Κάπου εδώ.

Και καθώς περνάγαμε, η άκρη του ματιού μου πιάνει ένα οικείο αντικείμενο, 

που όμως δεν έπρεπε να βρίσκεται εκεί. 

Ξεπεζεύουμε να πλησιάσουμε, και όντως ήταν πινακίδα για νάρκες,

ξηλωμένη προφανώς από τα αλβανοελληνικά σύνορα.

Δεν υπάρχουν πλέον ναρκοπέδια εκεί, απ' ό,τι ξέρω.

Και οι πινακίδες, αν και με παλιομοδίτικο σχέδιο, ήταν αρκετά καινούργιες.

Καθόλου σκουριά και φρέσκο χρώμα.

Στον Έβρο έχουν/είχαν πλαστικές που φωσφορίζουν τη νύχτα.

Δίκιο είχαν!

Ξέρεις τι είναι να πατήσεις καμιά σβουνιά αγελάδας;

Επιστρέφοντας από τας διακοπάς

Κάτι εντελώς αξιαγάπητα και παντελώς άχρηστα νανάκια γίδια.

Τα επονομαζόμενα κατσοικίδια.

Εντάξει, δεν είναι πρωτότυπη ιδέα, το ξέρω.

Νέα στέκια, νέοι πελάτες, νέες ηλίθιες ερωτήσεις.

Από αύριο διακοπαί!

Ψήθηκα για διακοπούλες!

Ραντεβού στα γνωστά μέρη.

Ληξιαρχείο

 

Στην πλατεία του χωριού.

Η κολώνα της ΔΕΗ με τις καρφίτσες και τα υπολείμματα από χιλιάδες αγγελτήρια κηδειών και μνημοσύνων.

Έχουν γίνει μια μάζα πια...

Δεν μ΄αρέσουν τα κυνηγόσκυλα

Ούτε καν ζωγραφιστά.

Αλλά άμα μου δίνει παραγγελιές ο ανηψός μου...

Ποιός τινάζει κουραμπιέδες, ρε;

Ετοιμαζόμουν να γράψω «Είδαμε και μιαν άσπρη μέρα» αλλά ας μην το πολυελπίζουμε. 

Η ίδια θέα τον Αύγουστο.

 

Κι όχι τίποτ΄άλλο, αλλά βουλιάζω ο καημένος στο χιόνι,

όπως εδώ πριν καμιά εικοσαετία στο Νυμφαίο. 

Πόσο μάλλον που έχω πάρει και κάνα μισό τόνο. 

Ενσωματωμένο άγαλμα

Ρωμαϊκό άγαλμα, ένθετο στο καμπαναριό της Παναγίας, πάνω από τη Χώρα Φολεγάνδρου. 

Νέα απ' το χωργιό

Άμα κάτσετε για τσίπουρο στο καφενείο και εμφανιστεί τούτη ΄δώ, η ρουφιάνα, να ξέρετε πως ο μεζές δεν θα περιλαμβάνει κεφτεδάκι, σαλαμάκι, λουκανικάκι.

Μόνο το τυράκι και τη ντομάτα μου άφησε, η αθεόφοβη!

Οι λιακάδες, όσο κρύο κι αν κάνει, είναι υπέροχες.

Φυσικά, στα υψόμετρα, καλό είναι να υπάρχει και τζάκι. 

Καλή χρονιά νάχουτε και σκατά στο ρατσισμό και το φασισμό.

Google Trasnslate: τώρα διαθέσιμο και σε σπρέι των 500 ml!

Γύρευε πόση εμπιστοσύνη είχανε στους έλληνες ομοϊδεάτες τους...

Επισκέψεις

Ήρθε κι ένας νέος φίλος (Ok και δύο παλιοί) και ξαλεγράραμε λιγάκι.

Περιμένοντας την πανσέληνο

Τσούπ! Νάτος ο φέγγαρος!